I OW 29/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem R. a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.D. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., działający z upoważnienia Burmistrza R., wnioskiem z dnia 2 marca 2022 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem R. a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.D. o skierowanie do domu pomocy społecznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta B. oświadczył, że uznaje swoją właściwość w niniejszej sprawie i wniósł o umorzenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie spór o właściwość zaistniały pomiędzy Burmistrzem R. a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.D. o skierowanie do domu pomocy społecznej, przestał być aktualny. Pismem z dnia 14 kwietnia 2022 r. Prezydent Miasta B. uznał swoją właściwość w niniejszej sprawie, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.