I OW 247/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: Sędzia NSA Matek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Częstochowa o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Częstochowa a Starostą B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich: S.L., J.C. i L.B. w pieczy zastępczej postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Częstochowa ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

Pismem z 28 listopada 2024 r. Prezydent Miasta Częstochowa (dalej także: "wnioskodawca") złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość ze Starostą Powiatu B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich: S.L., J.C. i L.B. – w pieczy zastępczej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z uwagi na brak możliwości ustalenia miejsca zamieszkania małoletnich przed ich umieszczeniem w pieczy zastępczej, właściwym do ponoszenia wydatków w sprawie powinien być powiat ostatniego miejsca ich zameldowania na pobyt stały, tj. powiat b. W odpowiedzi na wniosek Starosta B. – działający w imieniu powiatu bielskiego – wskazał, że podtrzymuje stanowisko zawarte we wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie o sygn. akt I OW 192/23. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny – art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "kpa"). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 ppsa. W sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość, albowiem oba organy uważają się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postanowieniem z 18 stycznia 2024 r. sygn. akt I OW 192/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek Starosty B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą B. a Prezydentem Miasta Częstochowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dzieci J.C., S.L. i L.B. umieszonych w pieczy zastępczej. U podstaw sprawy administracyjnej leży kwestia pobytu małoletnich: S.L. i L.B. w rodzinie zastępczej M. i D.M. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z 26 czerwca 2023 r. sygn. akt V Opm 26/23 oraz J.C. w rodzinie zastępczej M. i B. małż. K. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z 29 maja 2023 r. sygn. akt V Nsm 842/23. Okoliczności powyższe pozostają niezmienione od czasu rozstrzygnięcia wydanego w sporze pomiędzy tymi samymi organami w sprawie o sygn. akt I OW 192/23, co prowadzi do wniosku, że zachodzi tożsamość zarówno przedmiotowa jak i podmiotowa sprawy o sygn. akt I OW 192/23 z niniejszą sprawą. W opisanej sytuacji oznacza to, że spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Częstochowa a Starostą B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich: J.C., S.L. i L.B. w pieczy zastępczej został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem z 18 stycznia 2024 r. sygn. akt I OW 192/23. Zastosowanie w sprawie znajduje zatem art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 ppsa ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. Nie ma przy tym znaczenia wskazywany przez wnioskodawcę fakt, że w innych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny zajął odmienne stanowisko niż wyrażone w sprawie o sygn. akt I OW 192/23 – okoliczność ta nie może bowiem podważyć faktu związania organów oraz sądu prawomocnym postanowieniem kończącym sprawę co do istoty. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.