I OW 214/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta K. a Wójtem Gminy L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.N. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Wnioskiem z 16 października 2024 r. Prezydent Miasta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta K. a Wójtem Gminy L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.N. o skierowanie do domu pomocy społecznej. Pismem z 18 listopada 2024 r. Wójt Gminy L. poinformował, że S.N. zmarł. Do pisma dołączono odpis aktu zgonu S.N. z którego wynika, że zmarł on 12 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "ppsa") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Na podstawie art. 193 ppsa jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiot postępowania administracyjnego – skierowanie S.N. do domu pomocy społecznej - niewątpliwie dotyczy wyłącznie prawa ściśle związanego z osobą ubiegającą się o świadczenie. Wobec śmierci zainteresowanego postępowanie w sprawie wskazania organu właściwego do wydania decyzji w przedmiocie przyznania wskazanego świadczenia jest bezprzedmiotowe. W tej sytuacji postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 193 i w zw. z art. 15 § 2 ppsa i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.