I OW 21/17

POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia del. Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Cieszyna o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem Miasta Wodzisław Śląski a Burmistrzem Miasta Cieszyna w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.N. o uchylenie decyzji przyznającej zasiłek rodzinny z dodatkami, świadczenie pielęgnacyjne, zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie wychowawcze postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Burmistrz Miasta Cieszyn za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Cieszynie wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Wodzisław Śląski (Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Wodzisławiu Śląskim), na podstawie art. 22 §2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz 23 ze zm., dalej jako k.p.a.), w przedmiocie wniosku Pani K.N. z dnia [...] grudnia 2016 r., o uchylenie decyzji przyznającej zasiłek rodzinny z dodatkami, świadczenie pielęgnacyjne, zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie wychowawcze na małoletnie dzieci A.N. i P.N.. W uzasadnieniu wniosku podano, że Pani K.N. poinformowała MOPS w Cieszynie o zmianie miejsca zamieszkania na Wodzisław Śląski, ulica W. [...]. W związku z powyższą informacją, w dniu [...] grudnia 2016 r. przekazano decyzje przyznające wnioskującej pobierane świadczenia, do dalszej realizacji organowi właściwemu tj. Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Wodzisławiu Śląskim. W dniu [...]grudnia 2016 r. do organu wpłynął wniosek Pani K.N. o uchylenie decyzji przyznających ww. świadczenia. Burmistrz Miasta Cieszyn mając na uwadze treść art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 z późn. zm.) wskazał, że ilekroć w ustawie jest mowa o organie właściwym, oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne, natomiast na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, postępowanie w sprawie świadczeń rodzinnych prowadzi organ właściwy. Mając na uwadze powyższe, Burmistrz Miasta Cieszyn wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i wskazanie organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy - Prezydenta Miasta Wodzisław Śląski. W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Wodzisławiu Śląskim, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Wodzisław Śląski wskazał, że w jego ocenie nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Z załączonych akt administracyjnych wynika, że w dniu [...]marca 2017 r. wydane zostały przez Burmistrza Miasta Cieszyn decyzje nr [...],[...],[...],[...], rozstrzygające wniosek Pani K.N. o uchylenie decyzji przyznających ww. świadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór o właściwość ma miejsce wtedy, gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi w odniesieniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, którą się zajmują lub odmawiają zajęcia co najmniej dwa organy. A zatem wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygniecie sprawy tożsamej strony (stron), dotyczącej tego samego podmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór o właściwość może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest już przedmiotem prowadzonego postępowania, albo w której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, a powyższy przepis na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postępowania wszczętego wnioskiem. Natomiast przez spór, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa ograny administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), albo każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). Spór może powstać w sprawie z zakresu administracji publicznej, załatwianej przez organ administracji (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Wyd II, str. 32). Mając na uwadze powyższe rozważania, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, na tle konkretnej sprawy z zakresu administracji publicznej, powstał negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Burmistrzem Miasta Cieszyn i Prezydentem Miasta Wodzisław Śląski. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej - art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie, miał charakter negatywnego sporu o właściwość. Jednakże wobec uznania swojej właściwości przez jeden z organów poprzez wydanie decyzji w sprawie, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu, z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4, art. 4 oraz art. 193 p.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. O zwrocie wpisu nie orzeczono, ponieważ organ nie cofnął wniosku (por. art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).