I OW 179/23

Dnia 18 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Sędzia del. WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a Prezydentem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.M. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego postanawia: umorzyć postępowanie.

Prezydent Miasta [...], wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2023 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.M. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego. W uzasadnieniu wniosku organ wyjaśnił, że podaniem z dnia 20 marca 2023 r. przebywający w Specjalistycznym Szpitalu im. [...] w [...] S. M. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z prośbą o przyznanie zasiłku okresowego z powodu choroby, ubóstwa oraz bezrobocia. Z przeprowadzonego przez pracownika Szpitala wywiadu środowiskowego oraz dokumentacji dołączonej do wywiadu wynikało, że miejscem zamieszkania S. M. jest [...][...]. W dniu 5 stycznia 2023 r. zainteresowany został zaś przyjęty na Oddział Psychiatrii Sądowej Specjalistycznego Szpitala w [...] od 5 stycznia 2023 r. celem stosowania środka zabezpieczającego a który to szpital przekazał rodzinny wywiad środowiskowy wraz z wnioskiem do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Ośrodek ten jednak, zawiadomieniem z dnia 29 maja 2023 r., przekazał rzeczoną dokumentację do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], podnosząc, że S.M. zameldowany jest na pobyt stały w [...] ul. [...]. Po otrzymaniu w/w dokumentacji pracownik socjalny MOPSu w [...] udał się pod wskazany adres i ustalił, że S. M. od ponad dwóch lat nie mieszka jednak w tym miejscu i nie utrzymuje kontaktu z rodziną. Pracownik socjalny nawiązał również kontakt telefoniczny z matką ww., która podała, że od około trzech lat nie ma kontaktu z synem, który w związku z chorobą psychiczną oraz z uwagi na problem z silnym uzależnieniem a także agresywnym zachowaniem ma ustalony zakaz zbliżania się do rodziny zamieszkującej przy ul. [...]. Matka zainteresowanego podała również, że chciałaby wymeldować syna spod w/w adresu, jednak - z uwagi na fakt jego nieobecności - nie może tego uczynić. Poinformowała jednocześnie przy tym, że syn jej mieszkał ze swoją partnerką w [...] zarówno przed zatrzymaniem i umieszczeniem go w szpitalu. Podkreślono też, że z nadesłanego w dniu 28 czerwca 2023 r. przez Specjalistyczny Szpital w [...] oświadczenia S. M. wynikało, iż przed hospitalizacją mieszkał on wraz z partnerką w [...] pod adresem wskazanym w wywiadzie środowiskowym i załączonych dokumentach. Tam też zamierza wrócić i zameldować się po zakończeniu leczenia. W związku z tym w ww. oświadczeniu zawarł również prośbę o rozpatrzenie jego wniosku o przyznanie pomocy przez OPS w [...]. Powyższe, zdaniem Prezydenta Miasta [...], przesądzało więc, iż właściwym w niniejszej sprawie - na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej – winien być Prezydent Miasta [...]. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta [...] poinformował, że partnerka S. M. potwierdziła, iż po wyjściu ze szpitala zamierza on powrócić do [...] pod wskazany we wniosku o przyznanie pomocy adres zamieszkania tj. [...], a co oznacza, że organem właściwym w sprawie jest Prezydent Miasta [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania, gdyż spór o właściwość zaistniały między Prezydentem Miasta [...] a Prezydentem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy S.M. dotyczącej przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego przestał być aktualny. Jak wynika bowiem z odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta [...] uznał się za organ właściwy w sprawie. Tym samym, skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, to postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W rezultacie zatem należało przyjąć, że zachodziły w tym przypadku przesłanki do jego umorzenia na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.