I OW 100/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy K. a Wójtem Gminy M. i Prezydentem Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K. P. o przyznanie dodatku dla gospodarstwa domowego z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła postanawia: umorzyć postępowanie.

Burmistrz Miasta i Gminy K. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego między tym organem a Wójtem Gminy M. i Prezydentem Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku K. P. o przyznanie dodatku dla gospodarstwa domowego z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 23 listopada 2022 r. K. P. (dalej jako "zainteresowana", "wnioskodawczyni") złożyła wniosek o wypłatę dodatku do źródeł ciepła dla gospodarstw domowych w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej (dalej jako "GOPS") w M.. We wniosku podała adres gospodarstwa domowego, którego dotyczył wniosek, tj. P., [...] M., gmina M., powiat k.. Wnioskodawczyni podała również adres do korespondencji, tj. M., ul. [...], [...] K., gmina K., powiat w.. Na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalono, że zainteresowana zamieszkuje w W.. Po dokonaniu analizy zgromadzonych dokumentów, zgodnie z art. 24 ust. 15 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.) ustalono, że organem właściwym do załatwienia sprawy jest Prezydent Miasta W.. Mając na uwadze art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, wniosek przekazano zgodnie z właściwością do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej jako "MOPS") w W.. MOPS w W. uznał, iż to Burmistrz Miasta i Gminy K. jest organem właściwym w sprawie i przekazał wniosek wraz z dokumentacją do GOPS w K.. W dniu 16 stycznia 2023 r. przeprowadzono rozmowę telefoniczną z wnioskodawczynią, podczas której wyżej wymieniona oświadczyła, że zamieszkuje w W. przy ul. [...]. Natomiast na terenie nieruchomości pod adresem P. w gminie M. zamieszkuje i prowadzi gospodarstwo domowe jej matka. W dniu 25 lutego 2023 r. przekazano wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako "SKO") we W.. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2023 r. SKO we W. odmówiło rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu z uwagi na fakt, że jego właściwość nie obejmuje terenu gminy M.. Tym samym SKO nie było właściwe do rozpatrzenia sporu. Organ wnioskujący o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, powołując się na art. 24 ust. 15 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.), wniósł o rozstrzygnięcie sporu i wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku. W odpowiedzi na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego do udzielenia odpowiedzi na wniosek i nadesłanie akt administracyjnych Wójt Gminy M., reprezentowany przez Kierownika GOPS w M., wskazał jedynie, że wniosek zainteresowanej o wypłatę dodatku do źródeł ciepła dla gospodarstw domowych został przekazany na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) w zw. z art. 24 ust. 15, 20-23 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.), zgodnie z właściwością, do Prezydenta Miasta W. w dniu 2 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta W., reprezentowany przez Dyrektora MOPS we W., w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość uznał swoją właściwość do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny – art. 22 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; powoływanej dalej jako "k.p.a."). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju przesłanką bezprzedmiotowości postępowania. Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość uznał swoją właściwość do załatwienia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.