I OSK 999/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1108/14 w sprawie ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji postanawia podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1108/14 oddalił skargę M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...], orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w [...], oznaczonych jako działka nr [...], stanowiąca współwłasność [...] a działką nr [...], należącą do Województwa [...] w zarządzie [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M.D. W dniu 20 stycznia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął nadesłany przez pełnomocnika skarżącej kasacyjnie odpis skrócony aktu zgonu M.D., wydany przez Urząd Stanu Cywilnego w [...], wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Z aktu zgonu wynika, iż M.D. zmarła w dniu [...] grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 999/15 zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3, w świetle którego nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W okolicznościach niniejszej sprawy, z uwagi na śmierć skarżącej kasacyjnie M.D., stwierdzonej odpisem skróconym aktu zgonu, zachodzą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przedmiot rozpoznawanej sprawy, dotyczący odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości, nie odnosi się bowiem wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej. Sąd Rejonowy w [...] prawomocnym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. sygn. akt [...], po rozpoznaniu sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po M.D., stwierdził, że spadek po wyżej wymienionej zmarłej nabyli: wdowiec E.D. w 1/3 części, syn H.D. w 1/3 części oraz córka Z.K. w 1/3 części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, w razie śmierci strony – od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo zarządcy sukcesyjnego w sprawach wynikających z prowadzenia jego przedsiębiorstwa, albo ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Z uwagi na fakt wskazania przez Sąd Rejonowy w [...] w w/w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2020 r. sygn. akt [...] następców prawnych po zmarłej M.D., przyczyna zawieszenia postępowania ustała. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.