I OSK 866/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3300/15 o oddaleniu skargi kasacyjnej R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 298/15 w sprawie ze skargi R. G. na rozkaz personalny Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz R. G. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3300/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R. G. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 298/15 w sprawie ze skargi R. G. na rozkaz personalny Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego. W dniu 2 marca 2018 r. R. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną przez radcę prawnego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2017 r., domagając się uchylenia wyroku w całości i merytorycznego rozpoznania sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowaniu nie zapewniono mu możliwości czynnego udziału, bowiem korespondencję w sprawie doręczano na adres kancelarii ustanowionego przez niego adwokata, a zakres udzielonego temuż adwokatowi pełnomocnictwa ograniczał się wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny błędnie potraktował adwokata jako pełnomocnika do prowadzenia sprawy i nie doręczał skarżącemu korespondencji. Wadliwe doręczanie zawiadomień w sprawie, w tym o terminie rozprawy, pozbawiło go możliwości udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", przewidują możliwość żądania wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem – art. 270. Dopuszczając tę możliwość przepisy p.p.s.a. stawiają jednak skardze o wznowienie postępowania wymogi formalne, które muszą być spełnione, aby skargę tę można było uznać za skutecznie wniesioną. Skarga o wznowienie postępowania musi mieć za podstawę przepisy p.p.s.a. i wskazywać na okoliczności w nich przewidziane, ujęte w art. 271 do 273, musi być wniesiona w wyznaczonym terminie określonym w art. 277, a nadto, o ile dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, musi zachować wymóg sporządzenia jej przez fachowego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego, jak nakazuje art. 276 p.p.s.a. Niespełnienie wymogów formalnych powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. O ile w niniejszej sprawie dochowano terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, skarga o wznowienie została też sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie spełniono przesłanki oparcia skargi o wznowienie na jednej z podstaw z art. 271 p.p.s.a. W orzecznictwie wielokrotnie podnoszono, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. W takiej sytuacji skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 417/98, OSNAPiUS z 2000 r. Nr 6, poz. 254; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., sygn. akt III PZP 63/68, OSNC z 1969 r., Nr 12, poz. 208; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04, niepubl.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący w skardze o wznowienie postępowania podnosi, że nie zapewniono mu możliwości czynnego udziału w sprawie, bowiem ustanowiony przez niego adwokat legitymował się pełnomocnictwem wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednakże z akt sprawy sygn. I OSK 3300/15 jednoznacznie wynika, że R. G. udzielił adwokatowi W. G. pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 298/15, które upoważnia m.in. do występowania przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, dokonywania wszelkich czynności prawnych, faktycznych, sądowych jak i pozasądowych, w tym czynności procesowych, jak i materialno-prawnych związanych ze sprawą. A zatem skarżący nie został pozbawiony możności obrony swoich praw, skoro skuteczne ustanowił pełnomocnika, który działał w jego imieniu. Wbrew stanowisku skarżącego, pełnomocnictwo to nie zostało w żaden sposób ograniczone wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę o wznowienie postępowania sądowego. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.