I OSK 716/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska Sędziowie: sędzia NSA Piotr Przybysz sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 438/23 w sprawie ze skargi [...] na czynność Wójta Gminy [...] z dnia 30 stycznia 2023 r. nr GPR.6624.57.2021 w przedmiocie zmiany numeracji porządkowej nieruchomości 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] na rzecz Wójta Gminy [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 14 listopada 2023 r. II SA/Rz 438/23, oddalił skargę [...] na czynność Wójta Gminy [...] z 30 stycznia 2023 r. nr GPR.6624.57.2021 w przedmiocie zmiany numeracji porządkowej nieruchomości. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...]. Zaskarżając wyrok w całości zarzuciła mu naruszenie: 1. przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 151 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i oddalenie skargi [...] wskutek dokonania dowolnej i nie znajdującej oparcia w zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym oceny w zakresie stwierdzenia legalności zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia całokształtu okoliczności sprawy, a przede wszystkim faktu, iż Wójt Gminy [...] uzasadnił zmianę numeracji budynku skarżącej działaniami sprzecznymi z obowiązującym prawem, tj. wyprowadzeniem konieczności nadania nowego numeru z faktu uprzedniego nadania numeracji działkom sąsiadującym z działką skarżącej mimo, iż na działkach tych nie ma żadnych budynków jak i prognozowanych do wzniesienia, a dodatkowo poprzez nieuwzględnienie negatywnych skutków jakie niesie za sobą zmiana numeru bezpośrednio dla osoby skarżącej i jej męża; 2. prawa materialnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a to: - § 9 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów z (Dz. U. z 2021 r., poz. 1368) poprzez usankcjonowanie dokonania przez Wójta Gminy [...] zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego skarżącej pomimo, że istniejąca numeracja nie zawierała wad utrudniających jej wykorzystanie w odniesieniu do budynku skarżącej, a ponadto ustalenie dla budynku skarżącej nowego numeru porządkowego w żadnym razie nie wpisuje się w potrzebę zapewnienia ładu i czytelności numeracji porządkowej ponieważ celem pozyskania argumentacji pozwalającej w ten sposób uzasadnić zaskarżoną czynność Wójt nadał numery porządkowe budynków działkom sąsiednim z działką skarżącej co jest niezgodne z ustawą prawo geodezyjne i kartograficzne ponieważ numer może być nadany jedynie budynkowi, a nie pustej i niezabudowanej działce na której nie jest nawet prognozowane wzniesienie budynku, - art. 47a ust 1 pkt 1 oraz ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 2021 r. poz. 1990, dalej: "p.g.k.") poprzez zaaprobowanie przez Sąd I instancji nadania przez Wójta1 Gminy [...] numerów budynków niezabudowanym działkom nr 1013/18, 1013/14, 1013/15 i 1013/16, co z kolei ma uzasadniać nadanie takiego, a nie innego numeru budynkowi w którym zamieszkuje skarżąca, kiedy to numer może być nadany wyłącznie dla istniejącego budynku, a z uzasadnienia zaskarżonej czynności Wójta nie wynika aby na działkach tych nawet planowano wzniesienie jakichkolwiek budynków i aby istniały jakiekolwiek dokumenty pozwalające stwierdzić, że istnieje możliwość zabudowania poszczególnej działki budynkiem. W oparciu o powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności Wójta Gminy [...] z dnia 30 stycznia 2023 r. w przedmiocie zmiany numeru porządkowego 186 nadanego dla budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]/[...] w miejscowości [...] gm. [...] na numer [...], w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Skarżąca wniosła także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy [...] wniósł o: 1) oddalenie skargi kasacyjnej; 2) zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych; 3) rozpatrzenie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej, z tego względu w uzasadnieniu pominięto opis przebiegu postępowania i wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Elementy te zawiera uzasadnienie wyroku Sądu I instancji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone każdorazowo wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich, ani w inny sposób korygować. Rozpoznając w tak zakreślonych granicach skargę kasacyjną wniesioną w tej sprawie należy stwierdzić, iż nie została ona oparta na usprawiedliwionych podstawach. Z uwagi na podniesione zarzuty skargi kasacyjnej, istota sporu w niniejszej sprawie sprawdza się do oceny, czy czynność materialnotechniczna uzewnętrzniona w zawiadomieniu z dnia 30 stycznia 2023 r. nr GPR.6624.57.2021 uznająca, że numer porządkowy [...] nadany dla budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]/[...] w miejscowości [...] gm. [...] zostaje zmieniony i otrzymuje nowy numer porządkowy [...], została dokonana prawidłowo. Zgodnie z art. 47a ust. 1 pkt 1 p.g.k. do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Z kolei art. 47a ust. 5 p.g.k. wskazuje, iż wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Opis zarzutu odnoszącego się do tych przepisów w żaden sposób nie przystaje do ich treści. Z powołanych wyżej przepisów wynika m.in., że do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz że wójt ustala numery porządkowe z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości. Wszystko to miało miejsce w niniejszej sprawie, a numerację ustalił Wójt Gminy z urzędu. Żadne zasady ustalania numeracji z powyższych przepisów nie wynikają, co zdaje się sugerować skarga kasacyjna w zarzucie odnoszącym się do tych przepisów. Ponadto, przywołany w skardze kasacyjnej jako naruszony § 9 pkt 6 rozporządzenia z 21 lipca 2021 r. wskazuje, że aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się z urzędu w trybie czynności materialno-technicznej, w przypadku gdy istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie. Wadą utrudniającą wykorzystywanie danych ewidencji było w tym przypadku powielenie numeru 186. Natomiast zasady ustalenia nowej numeracji i jej aktualizacji zawarte zostały w § 6 rozporządzenia z 21 lipca 2021 r., ale żaden z przepisów tego paragrafu (a zawiera on 14 ustępów) nie został wymieniony jako naruszony w podstawach skargi kasacyjnej. Normatywna weryfikacja zasad przeprowadzonej aktualizacji nie jest zatem możliwa w oparciu o wskazane podstawy kasacyjne. Nie jest też prawdą, jak zdaje się sugerować skarga kasacyjna, że "numer może być nadany jedynie budynkowi, a nie pustej i niezabudowanej działce na której nie jest nawet prognozowane wzniesienie budynku". Zgodnie bowiem z § 6 ust. 12 rozporządzenia z 21 lipca 2021 r. "Przy nadawaniu numerów porządkowych pozostawia się wolne numery pod prognozowaną zabudowę, uwzględniając ład przestrzenny w całej miejscowości lub ład w obrębie danej ulicy lub danego placu." Już więc tylko na marginesie zauważyć należy, że Wójt Gminy [...] dokonując zmiany numeru porządkowego nadanego dla budynku mieszkalnego skarżącej i jej męża na działce nr ewid. [...]/[...] w [...] - z nr [...] na nr [...] opisał szczegółowo sąsiadujące z nieruchomością skarżącej działki i nadane im numery porządkowe, dołączając jednocześnie załącznik graficzny. Uzasadnienie zawiadomienia organu i załącznik do niego potwierdzają słuszność stanowiska organu, że tego rodzaju zmiana przywraca ład i porządek w istniejącej numeracji. Zmieniony numer budynku skarżącej - [...] znajduje się pomiędzy numerami [...] i [...], a numer [...] nadany dla budynku [...] i [...] pomiędzy numerami [...] i [...]. Zgodzić należy się, że takie działanie organu w zakresie numeracji jest zgodne z zasadami logiki, przywraca ład i porządek oraz zgodność z przepisami rozporządzenia. Z kolei przepis art. 151 p.p.s.a. jest przepisem wynikowym, a zatem jego naruszenie jest zawsze następstwem naruszenia innych przepisów, co oznacza, że zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. (czy też art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Skarżąca kasacyjnie, chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a., była zobowiązany bezpośrednio powiązać go z naruszeniem innych konkretnych przepisów, którym - jej zdaniem - uchybił wojewódzki sąd administracyjny (por. np. wyroki NSA z: 19 stycznia 2012 r. II OSK 2077/10; 13 stycznia 2011 r. II GSK 1387/10; 27 kwietnia 2010 r. I OSK 87/10, 27 maja 2011 r. I OSK 1311/10). Wobec tego, że zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nieusprawiedliwione, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.