I OSK 710/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P.R. o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej P.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1135/16 w sprawie ze skargi P.R. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1135/16, oddalił skargę P.R. (dalej: skarżący) na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. Skarżący wywiódł skargę kasacyjną od tego wyroku. Następnie pismem z dnia 18 lutego 2019 r., powołując się na art. 115 § 1 P.p.s.a., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyłączone jest stosowanie przepisów art. 115 – 118 P.p.s.a. o postępowaniu mediacyjnym. Wyjaśnić należy, iż w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym brak jest przepisów szczególnych regulujących postępowanie mediacyjne. Prawdą jest, że w sytuacji, gdy w postępowaniu kasacyjnym nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to na podstawie art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nie oznacza to jednak, że do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się art. 115 i nast. P.p.s.a. Należy mieć bowiem na względzie, że "odpowiednie" stosowanie przepisów może polegać na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2001 r., sygn. akt III ZP 25/01). Postępowanie mediacyjne charakteryzuje się brakiem związania granicami skargi i możliwością przyjęcia przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia. Takich możliwości w postępowaniu kasacyjnym nie ma, zwłaszcza w świetle związania wynikającego z art. 183 § 1 P.p.s.a. (por. B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2013, s. 641; B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, 2007, s. 464; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2012, s. 523; J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz (w:) R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2015, s. 722; H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009, s. 789). Brak możliwości mediacji co do sposobu załatwienia sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika również z samego charakteru postępowania kasacyjnego, które nie polega na ponownym rozpoznawaniu sprawy w jej istocie, lecz na ocenie pod kątem legalności zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji. Dlatego, opowiadając się za jednolicie przyjętym w doktrynie stanowiskiem, stwierdzić należy, że na tym etapie postępowania mediacja jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.