I OSK 71/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1425/08 o odrzuceniu skargi J. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1425/08, odrzucił skargę J. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 26 sierpnia 2008 r. radca prawny J. S. działający w imieniu J. B. wniósł w/w skargę, uiszczając od niej wpis w wysokości 100 zł. W ocenie Sądu skarga w niniejszej sprawie, stosownie do § 2 ust 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł. W związku z powyższym, Sąd uznał, iż skarga J. B. nie została należycie opłacona, bowiem do dnia 21 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego wpłacił tytułem wpisu od w/w skargi kwotę 100 zł. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. B. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego J. S. i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazując na powyższą podstawę skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana w trybie administracyjnym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o tzw. "mieniu zabużańskim", a zatem wpis od skargi w niniejszej sprawie powinien być ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia i wynosi 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżących uchybił Sąd pierwszej instancji, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym, jest obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 P.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Za nietrafny uznać należy zarzut jakoby Sąd pierwszej instancji błędnie określił wpis od skargi, gdyż zdaniem skarżącego, powinien on być ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia bowiem wymaga, iż powołany przepis ma zastosowanie do skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym zabezpieczającym. Z analizy akt sprawy wynika natomiast w sposób nie budzący wątpliwości, iż skarga J. B. dotyczy decyzji, nie zaś postanowienia, jak wskazuje na autor skargi kasacyjnej, a ponadto, jej przedmiotem jest stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Gliwice z dnia [...] sierpnia 2002 r., Nr [...]. W świetle powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo określił wpis od tej skargi na kwotę 200 zł w oparciu o § 2 ust 5 powołanego rozporządzenia, w myśl którego wpis stały w sprawach skarg dotyczących decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności wynosi 200 zł. Tym samym uznać należy, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika nie została należycie opłacona. Mając zaś na względzie, że stosownie do regulacji art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r., odrzucające skargę odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.