I OSK 673/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych B.T. i A.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2879/21 w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 15 września 2021 r. nr DO3.7611.402.2019.OC w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 maja 2022r., sygn. akt I SA/Wa 2879/21, oddalił skargę A. G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 15 września 2021 r., nr DO3.7611.402.2019.OC, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Prezydent m.st. Warszawy orzeczeniem administracyjnym z dnia 19 sierpnia 1949 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o prawo własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...] ozn. nr hip. [...]. Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie orzeczeniem administracyjnym z dnia 6 lutego 1957 r. odmówiło M. S. i innym przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] i jednocześnie stwierdziło, że zgodnie z art. 8 dekretu wszystkie budynki na przedmiotowym gruncie przechodzą na własność Skarbu Państwa. Od powyższego orzeczenia odwołanie wnieśli M. S. i S. C.. Ministerstwo Gospodarki Komunalnej decyzją z dnia 25 września 1957 r. utrzymało w mocy zaskarżone ww. orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie. Orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie z dnia 6 lutego 1957 r. zostało sprostowane z urzędu postanowieniem z dnia 3 lipca 1968 r. poprzez wskazanie nazwisk wszystkich współwłaścicieli. Obecnie następcami prawnymi przeddekretowych właścicieli przedmiotowej nieruchomości warszawskiej są: A. G., Z. T., A. W., J. W., Z. S., K. K., B. T. Po rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności, Minister Rozwoju, Pracy i Technologii decyzją z dnia 15 września 2021 r. nr DO3.7611.402.2019.OC, nie dostrzegł wadliwości umożliwiających stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie z dnia 6 lutego 1957 r. odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] oraz decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z 25 września 1957 r. Skargę na powyższą decyzję organu nadzoru wniosła A. G., reprezentowana przez radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołanym na wstępie wyrokiem z dnia 11 maja 2022 r. oddalił skargę. WSA wskazał, że termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu jest terminem prawa materialnego uznawanym za termin zawity. Zdaniem Sądu Minister, mając na uwadze charakter prowadzonego postępowania, prawidłowo stwierdził, że wniosek dekretowy złożony po terminie do jego złożenia, determinował wydanie orzeczenia odmownego, albowiem upływ terminu powodował bezskuteczność wniosku. Od ww. wyroku dwie odrębne skargi kasacyjne złożyły skarżąca A. G. i uczestniczka postępowania B. T., obie reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników, zaskarżając wyrok w całości. Odpowiedzi na skargi kasacyjne nie wniesiono. W dniu 12 lutego 2023 r. do Naczelnego Sądu administracyjnego wpłynął akt zgonu uczestniczki postępowania K. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143– dalej "p.p.s.a."), sąd zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej W niniejszej sprawie, z uwagi na śmierć K. K., zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.