I OSK 661/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 713/19 wydanego w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 713/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku A. P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na stronie składającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powinna ona zatem w sposób wnikliwy uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przedstawiając spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) lub czynności jest prawidłowo uzasadniony wniosek i zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca kasacyjnie nie wykazała, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze kasacyjnej ograniczono się do złożenia wniosku. Żądanie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Już tylko z tego powodu nie było podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej. Niezależnie od powyższego w stanie faktycznym tej sprawy brak jest okoliczności, które przemawiałyby za istnieniem przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zapadłych w sprawie decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.