I OSK 596/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant asystent sędziego Katarzyna Kudrzycka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 800/16 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym oddala skargę kasacyjną.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 800/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M. A. W. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik M. A. W. zarzuciła: - nie wyjaśnienie istoty sprawy, - nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie, - naruszenie prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, a w części brak zastosowania w niniejszej sprawie art. 24a ust. 9 i 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez błędną jego wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie, co spowodowało utrzymanie w mocy przez Sąd pierwszej instancji decyzji o umorzeniu postępowania; organ odwoławczy stwierdził, że Starosta C. bezpodstawnie wszczął i prowadził postępowanie administracyjne w sprawie rozpatrzenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo - kartograficznym w wyniku przeprowadzenia modernizacji, podczas gdy nikt nie zauważa faktu, że nie wyjaśniono w ogóle czym podyktowana była ta modernizacja i na jakich materiałach źródłowych oparta, iż poza wolą stron i bez wiedzy stron doprowadziła do ujawnienia danych sprzecznych z wpisami w księdze wieczystej, naruszając prawo własności skarżącej przez odebranie jej ilościowo powierzchni działki i zmianę kształtu działki; skarżąca obecnie znalazła się w takiej sytuacji, że to ona zmuszona jest ponosić koszty i poszukiwać procedury, która "uzdrowi" zaistniałą sytuację i przywróci stan istniejący w księdze wieczystej nieruchomości, którą skarżąca faktycznie włada. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano motywy mające przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm. - dalej ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Zarzuty niewyjaśnienia istoty sprawy oraz niewyjaśnienia wszystkich okoliczności w sprawie nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ nie spełniają wymagań określonych w art. 174 ppsa. W skardze kasacyjnej nie wskazano bowiem, które spośród przepisów prawa materialnego lub procesowego zostały naruszone w sposób określony w powołanych zarzutach. Również zarzut naruszenia 24a ust. 9 i 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016 r. poz. 1629, ze zm.) nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej wykładni tego przepisu i w konsekwencji prawidłowo go zastosował. Przepis art. 24a ust. 9 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. Z cytowanej treści wynika, że zgłoszenie zarzutów wobec danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym może nastąpić jedynie w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji określonej w art. 24a ust. 8 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie informacja Starosty C. z dnia 10 września 2015 r., o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębów ewidencyjnych R., Z., B., K., K. w jednostce ewidencyjnej B., powiat C., województwo zachodniopomorskie, stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego pod poz. [...] w dniu [...] września 2015 r. Z tego względu, termin 30 dni na zgłoszenie zarzutów, określony w art. 24a ust. 9 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, upłynął w dniu 17 października 2015 r. Skarżąca nie podważyła zaś ustalenia, że swoje zarzuty zgłosiła dopiero w dniu 26 października 2015 r., a więc po upływie powołanego wyżej 30-dniowego terminu. Natomiast art. 24a ust. 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem stwierdził, że zarzuty skarżącej zgłoszone w dniu 26 października 2015 r. należy potraktować, jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków, co wprost wynika z cytowanego art. 24a ust. 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.