I OSK 573/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 632/17 w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 632/17, odrzucił skargę P. K. na postanowienie SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Sąd I instancji przedstawił następujący stan sprawy: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., zawiesiło postępowanie w sprawie z odwołania P. K. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., w sprawie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, ponieważ w obrocie prawnym funkcjonowały dwie decyzje o uznaniu strony za dłużnika alimentacyjnego. Postępowanie zawieszono do czasu stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. SKO w [...], postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Następnie, w związku z tym, że odpadła przyczyna zawieszenia postępowania, postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. podjęło zawieszone postępowania, pouczając stronę o przysługującym prawie wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. SKO w [...], postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., stwierdziło niedopuszczalność wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., o podjęciu postępowania administracyjnego. WSA w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi strony, postanowieniem z dnia z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 632/17, odrzucił skargę na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., ponadto brak jest regulacji szczegółowej, dopuszczającej możliwość wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, a więc skarga była niedopuszczalna. Wskazano, że nie ma znaczenia, iż strona została pouczona przez organ odwoławczy o tym, że może na postanowienie złożyć skargę do sądu, ponieważ pouczenie takie nie tworzy samo przez się prawa do zaskarżenia aktu, który nie podlega samodzielnej kontroli. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie postanowienia WSA w Rzeszowie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., poprzez niezasadne odrzucenie skargi, jako niepodlegającej właściwości rzeczowej. Skarżący zrzekł się również rozprawy. Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: P.p.s.a.) NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności, wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zauważyć należy, że podstawą prawną postanowienia SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. był art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm., dalej: K.p.a.). Słusznie w skardze kasacyjnej podniesiono, że postanowienie o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z powołanym art. 134 K.p.a., jest ostateczne, a więc kończy postępowanie. Tym samym więc służy na nie skarga do sądu administracyjnego (por.: H. Knysiak-Molczyk, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2015, s. 926; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, s. 711). Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji