I OSK 526/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska Sędziowie: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędzia del NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant asystent sędziego Jan Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2041/13 w sprawie ze skargi K.M. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe postanawia: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę na nowo; 2. zawiesić postępowanie kasacyjne.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi K.M. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe odrzucił skargę. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach: K.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) [dalej: ustawa p.p.s.a.] podnosząc, że przedmiotowy wniosek w istocie odnosi się do aktu modyfikującego stosunek służbowy sędziego, wobec czego do rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie znajdują zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd meriti wskazał, że pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], które K.M. uczyniła przedmiotem skargi, nie ma charakteru decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a., ani nie jest innym, niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy p.p.s.a., aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono bowiem jedynie charakter informacyjny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości, po uznaniu, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, po przyjęciu, iż decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a., ani nie jest innym niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 do 3 ustawy p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie jest pismem informacyjnym. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii ustalenia charakteru prawnego rozstrzygnięcia Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 75 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - Prawo o ustroju sądów powszechnych, który w § 3 stanowi: "O przeniesieniu sędziego w przypadkach określonych w § 1 i 2 wydaje decyzję Minister Sprawiedliwości, z tym że przeniesienie sędziego z przyczyn wymienionych w § 2 pkt 1 może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku sędziego co do nowego miejsca służbowego nie jest możliwe". Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 35/13 zostało zainicjowane postępowanie na skutek skierowanego przez Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych pytania prawnego o zbadanie, czy art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - Prawo o ustroju sądów powszechnych jest zgodny z art. 180 ust. 2 i 5 w związku z art. 180 ust. 1, art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 186 ust. 1 oraz w związku z art. 173 i art. 10 ust. 1 Konstytucji RP. m.in. w zakresie ustalenia charakteru prawnego rozstrzygnięcia Ministra Sprawiedliwości w zakresie przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok Trybunału Konstytucyjnego w ww. sprawie, będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności części zarzutów skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.