I OSK 477/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt II SAB/Lu 74/08 umarzającego postępowanie w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 22 marca 2007 r. dotyczącego zasiłku celowego po wyroku II SA/Lu 758/07 postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt II SAB/Lu 74/08 umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 22 marca 2007 r. dotyczącego zasiłku celowego po wyroku II SA/Lu 758/07. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy. Podniósł również, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał jednocześnie, że z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Niemcach z upoważnienia Wójta Gminy Niemce, rozpatrzył żądanie skarżącego zawarte we wniosku z 22 marca 2007 r. odmawiając przyznania wnioskowanych świadczeń. W związku z powyższym należy wskazać, iż przedmiotowy wniosek skarżącego o przyznanie zasiłku celowego został rozpoznany w formie przewidzianej prawem. Jeżeli zaś w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł Z. W. zaskarżając je w całości i opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 3 § 1 i § 2 pkt. 8 w zw. z pkt. 1 P.p.s.a. - przez niewłaściwe sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej w sprawie skargi na ponad roczną bezczynność Wójta Gminy Niemce w wydaniu decyzji administracyjnej z powodu zbyt formalistycznego uznania, że skoro mimo wszystko Wójt wydał decyzję [...] sierpnia 2008 r., co do wniosku z dnia 22 marca 2007 r. - nic nie można zrobić na podstawie art. 149 P.p.s.a., jak tylko umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co faktycznie jest przyzwoleniem na łamanie elementarnych przepisów prawa. W konkluzji skargi kasacyjnej Z. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008, I OPS 6/08, przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Pogląd prawny wyrażony w powyższej uchwale w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę. Jak wynika z akt sprawy oraz co potwierdza skarżący, decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...]Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Niemcach odmówił Z.i W. przyznania świadczeń, o które wnosił wnioskiem z dnia 22 marca 2007 r. Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie organ przestał pozostawać w bezczynności, co oznacza, iż przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro zaś przedmiot zaskarżenia przestał istnieć to stwierdzić należy, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało je umorzyć. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.