I OSK 457/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Rodziny i Polityki Społecznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2776/21 w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 29 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych postanawia odmówić zawieszenia postępowania w sprawie

Wyrokiem z 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2776/21 (dalej wyrok z 31 sierpnia 2022 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: 1. uchylił decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 29 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych oraz decyzję Wojewody Podkarpackiego z 26 lutego 2021 r. nr [...]; 2. zasądził od Ministra Rodziny i Polityki Społecznej na rzecz K.K. 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (k. 61, 63-67v akt sądowych). Skargę kasacyjną od wyroku z 31 sierpnia 2022 r. wniósł Minister Rodziny i Polityki Społecznej (dalej skarżący kasacyjnie), reprezentowany przez r. pr. J.J., zaskarżając ów wyrok w całości i wnosząc o: jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej ppsa) i oddalenie skargi na podstawie art. 151 ppsa; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie na podstawie art. 185 § 1 ppsa; zasądzenie zwrotu od skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 pkt 2 ppsa, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący kasacyjnie wniósł nadto o przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej w trybie art. 267 Traktatu z dnia 25 marca 1957 r. o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C z 7.6.2016 r. str. 1; dalej TFUE) o następującej treści "Czy biologiczny ojciec, matka, oraz dziecko zawsze powinni być traktowani jako członkowie rodziny w myśl art. 1 lit. i akapit 1. ppkt (i) oraz akapit 3 rozporządzenia 883/2004, niezależnie od sytuacji pomiędzy rodzicami dziecka, tj. czy są oni małżeństwem czy też nie, czy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe czy też nie oraz czy rodzic spełnia wobec dziecka obowiązek alimentacyjny czy też nie, a co za tym idzie czy art. 67 rozporządzenia 883/2004, czytany łącznie z art. 1 lit. i akapit trzeci oraz art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie w sytuacji, gdy jeden z rodziców dziecka, na którego rzecz przyznawane są świadczenia rodzinne, zamieszkuje wraz z tym dzieckiem w jednym państwie członkowskim (Państwo członkowskie A), w którym ubiega się o świadczenia rodzinne, podczas gdy drugi z rodziców tego dziecka, który według prawa krajowego państwa członkowskiego A nie jest uznawany za członka rodziny pierwszego rodzica, lecz może być uprawniony do świadczeń rodzinnych na dziecko, zamieszkuje i pracuje w innym państwie członkowskim (państwie członkowskim B)", a w konsekwencji przedstawienia tego pytania o zawieszenie postępowania stosownie do art. 124 § 1 pkt 5 w zw. z art. 193 ppsa. Skarżący kasacyjnie wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie (k. 75-81v akt sądowych). W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik K.K. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od skarżącej [powinno być skarżącego kasacyjnie] na rzecz uczestnika [zwrotu] kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych (k. 101-103 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 5 ppsa, sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z literalnego brzmienia niniejszego przepisu wprost wynika, że zawieszenie postępowania z urzędu jest obligatoryjne wskutek przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Innymi słowy, zawieszenie postępowania stanowi konsekwencję przedstawienia Trybunałowi pytania prawnego w danym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na rozprawie w składzie trzech sędziów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 181 § 1 ppsa). Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie trzyosobowym. Tym samym, na obecnym etapie postępowania wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego z uwagi na przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego w tej sprawie jest przedwczesny. Jeżeli Naczelny Sąd Administracyjny w składzie powołanym do rozpoznania sprawy co do istoty uzna, że zasadne jest przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego, wówczas w pierwszej kolejności przedstawi stosowne pytanie prawne, a dopiero wówczas - w następstwie przedstawionego pytania prawnego - zawiesi postępowanie kasacyjne na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny z braku przesłanek z art. 124 § 1 pkt 5 ppsa, na podstawie art. 131 ppsa, odmówił zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.