I OSK 436/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1201/18 w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że z samego przedmiotu zaskarżonej decyzji wynika, iż ewentualne jej wykonanie wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zmiana parametrów użytkowych i technicznych istniejącego obiektu budowlanego (linii niskiego napięcia) może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia skarżącego oraz innych osób przebywających na nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższy przepis do wniosku zawartego w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w tym przepisie. Przede wszystkim skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać zagrożenie dla życia i zdrowia lub w jaki sposób miałby doznać znacznej szkody. Już z tej przyczyny wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Nadto należy zwrócić uwagę, że przedmiotową decyzję wydano na podstawie art. 124 b) ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.). Orzeczenia wydane w oparciu o powyższy przepis wyłączone zostały spod działania art. 9 u.g.n. o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu przez organ drugiej instancji. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że wyłączenia przewidziane w art. 9 ww. ustawy są w pełni zrozumiałe, gdyż decyzje w tych sprawach są wydawane pod presją okoliczności, po to, aby uniknąć zbędnej zwłoki. Wyłączenia te należy uznać za wyraz uznania za większe dobro celów, którym służą przepisy wyłączone z działania art. 9 u.g.n., niż celu, jakiemu służy generalnie ta regulacja, czyli ochrony własności (por. postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2723/17, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym na stronie wnoszącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa szczególny obowiązek wyjaśnienia okoliczności, które jej zdaniem przemawiają za uwzględnieniem wniosku i nie możne ona poprzestać wyłącznie na przytoczeniu okoliczności faktycznych sprawy i związanych z nimi domysłów. Strona wskazała we wniosku, że zmiana parametrów użytkowych i technicznych istniejącego obiektu budowlanego (linii niskiego napięcia) może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia, jednak nie podała, na jakiej podstawie doszła do takich twierdzeń – z czym się wiąże owo potencjalne zagrożenie i na czym dokładnie miałoby polegać. W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.