I OSK 4327/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 500/18 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że wykonanie ww. decyzji przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd niesie za sobą realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na osobie oraz majątku skarżącej i jej rodziny, której skutki byłyby wręcz niemożliwe do odwrócenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie zaskarżonej decyzji będzie skutkować niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych jej rodziny, co potwierdza złożony przez nią w sprawie formularz PPF. Skarżąca nie pracuje i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką, matką i bratem, mieszkając w kawalerce. Ich łączny miesięczny budżet wynosi ok. 1800 zł, zatem egzekucja kwoty 5000 zł nie tylko może, ale i z pewnością spowoduje dla skarżącej i jej rodziny trudne do odwrócenia skutki majątkowe. Zauważyć należy, iż skutki zapłaty (egzekucji) świadczenia pieniężnego są co do zasady odwracalne, niemniej biorąc pod uwagę sytuację skarżącej, stwierdzić trzeba, że ewentualna egzekucja przedmiotowego świadczenia może w istocie spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżąca uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.