I OSK 418/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. C. i R. C. od wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. akt [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w sprawie ze skargi R. C. i R. C. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. Minister Rozwoju utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa, przez Powiat [...], prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zajętej pod drogę publiczną relacji [...] (akta organu II instancji) Powyższą decyzję zaskarżyli R. C. i R. C., wnosząc o wstrzymanie w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 ppsa wykonania zaskarżonej decyzji do prawomocnego rozpoznania sprawy (k. 3 akt sądowych). Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że skarżący nie uzasadnili na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia im szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Przy czym konieczność zastosowania w sprawie ochrony tymczasowej nie wynika z akt sprawy (k. 33-34 akt sądowych). Wyrokiem z dnia [...] lutego 2021 r. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił skargę (k. 70 akt sądowych). Skarżący R. C. i R. C. wywiedli skargę kasacyjną, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Skarżący kasacyjnie ponownie wnieśli o wstrzymanie w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 ppsa wykonania zaskarżonej decyzji do prawomocnego rozpoznania sprawy (k. 99 v. akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji do prawomocnego rozpoznania sprawy nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 Sędziów NSA z 16.4.2007 r. I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77 przyjął, że na podstawie powołanego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Pogląd ów w pełni akceptuje doktryna i orzecznictwo (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis 2012, s. 231, uw. 18; przykładowo postanowienie NSA z: 13.11.2013 r. I OSK 2546/13; 13.11.2013 r. II OSK 2158/12; 13.11.2013 r. II OSK 2159/12; 7.11.2013 r. II OSK 2656/13; 7.11.2013 r. II OSK 2672/13, cbosa). Rozpoznanie wniosku zawartego w skardze kasacyjnej R. C. i R. C. jest możliwe mimo faktu, że postanowieniem z [...] lipca 2020 r. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji z [...] lutego 2020 r. byłoby możliwe jednak jedynie w oparciu o niepodniesione wcześniej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] okoliczności, istotne z uwagi na kryteria wynikające z art. 61 § 3 ppsa. W postanowieniu z [...] lipca 2020 r. I [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uznał, że skarżący nie przedstawili argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa, przez Powiat [...], prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zajętej pod drogę publiczną relacji [...], w szczególności nie wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. W tym względzie nie wystarczy ponowienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - tym razem w skardze kasacyjnej. Art. 61 § 3 ppsa warunkuje uzyskanie ochrony tymczasowej od spełnienia przynajmniej jednej z dwu przesłanek, tj. zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie od kwestii ewentualnej wadliwości decyzji. Składający wniosek nie uprawdopodobnili, by w okolicznościach tej sprawy na skutek wykonania decyzji objętych wnioskiem mogła zajść któraś z przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Należało zatem odmówić wstrzymania wykonania wskazanej decyzji. Z konstrukcji art. 61 § 3 ppsa wynika, że to na wnoszącym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Winien on zatem w sposób wnikliwy uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przedstawiając spójną argumentację, popartą faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, tak by przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek i zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.