I OSK 406/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.B. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skarg kasacyjnych Z. B.i P.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 165/25 w sprawie ze skarg Z. B. i P. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 listopada 2024 r. nr 4489/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zawieszenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 29 października 2025 r. (sygn. akt I SA/Wa 165/25), oddalił skargi Z. B. i P. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 listopada 2024 r. nr 4489/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wnieśli Z.B. i P.W. W skardze kasacyjnej wniesionej przez Z.B., skarżący zawarł również wniosek o (cyt.): "zawieszenie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia pytania prawnego skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2025 roku, sygn. akt I SA/Wa 2470/24, dotyczącego przymiotu strony u osoby, która nabyła wierzytelność na podstawie Dekretu wskutek zawarcia umowy cywilnoprawnej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powołanego przepisu wskazuje zatem na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący kasacyjnie wnosił o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania zagadnienia prawnego przedstawionego odpowiedniemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2470/24. Należy w związku z tym wskazać, że ww. postanowieniem z dnia 20 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2470/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 269 § 1 w zw. z art. 187 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), przedstawił odpowiedniemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne o następującej treści: "Czy nabywcy roszczeń wynikających z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. z 1945 r. Nr 50, poz. 279, ze zm.) przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 592, dalej jako: Kpa) w sprawie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na podstawie przepisów dekretu?". Rozstrzygając powyższe zagadanie prawne, Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 marca 2026 r. w sprawie o sygn. akt I OPS 4/25, podjął następującą uchwałę: Nabywcy roszczeń wynikających z art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. z 1945 r. Nr 50, poz. 279 ze zm.) nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) w sprawie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na podstawie przepisów dekretu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie z wniosku skarżącego kasacyjnie Z.B. o zawieszenie postępowania jest obecnie bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 i w zw. z art. 193 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.