I OSK 4007/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 81/18 w sprawie ze skargi R. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 81/18, oddalił skargę R. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby. Od powyższego wyroku R. S. wniósł skargę kasacyjną. Pismem z dnia 8 lipca 2019 r. pełnomocnik R. S. cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), strona, która wniosła skargę, może ją cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 193 p.p.s.a. oznacza, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd jest tym wnioskiem związany. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje umorzeniem postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie, nie zachodzi sytuacja, w której cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.