I OSK 386/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Prokuratora delegowanego do Prokuratury Regionalnej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1927/21 w sprawie ze skargi Prokuratora delegowanego do Prokuratury Regionalnej w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 lipca 2021 r. nr KOC/2554/Go/21 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 14 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1927/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Prokuratora delegowanego do Prokuratury Regionalnej w Warszawie (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 lipca 2021 r. nr KOC/2554/Go/21. Skarżący wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Przy piśmie z 22 grudnia 2023 r. adw. J.K. poinformował o śmierci uczestnika postępowania – A.F.– oświadczając jedocześnie, że będzie działał w imieniu jej następcy prawnego – R.M. – nadsyłając jednocześnie odpis aktu zgonu, odpis pełnomocnictwa oraz kopię testamentu – wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem. Zarządzeniem z 12 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny wezwał adw. J.K. do nadesłania powyższych dokumentów, sporządzonych według prawa obcego – w postaci odpisu aktu zgonu oraz testamentu – zaopatrzonych w klauzulę apostile. Przy piśmie z 29 sierpnia 2024 r. adw. J.K. nadesłał odpis aktu zgonu A.F. z klauzulą apostille wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, a także kopię testamentu, odpis umowy zarządu powierniczego oraz inne dokumenty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "ppsa") sąd zawiesza postępowanie z urzędu m.in. w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego. Wskazać zatem należy, że zawieszenie postępowania z urzędu oznacza, że w zaistniałych okolicznościach, określonych w art. 124 ppsa, sąd nie ma możliwości podjęcia odmiennego rozstrzygnięcia, bowiem z mocy prawa zobowiązany jest do zawieszenia postępowania. Śmierć strony postępowania jest przesłanką obligatoryjną zawieszenia postępowania do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 ppsa). Z przedłożonego przez adw. J.K. odpisu aktu zgonu z klauzulą apostille wynika, że uczestnik postępowania – A.F. – zmarła 14 czerwca 2022 r. w Meksyku. Stosownie do art. 124 § 1 pkt 1 ppsa, informacja ta obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do zawieszenia postępowania kasacyjnego, do momentu ustalenia następców prawnych zmarłej. Na marginesie jedynie należy wskazać, że dokumenty nadesłane przez adw. J.K. przy piśmie z 29 sierpnia 2024 r. nie mogą zostać uznane za wykazujące następstwo prawne po A.F. Co do zasady dokumentem potwierdzającym, kto jest spadkobiercą zmarłej strony postępowania sądowoadministracyjnego, może być wyłącznie odpis prawomocnego postanowienia właściwego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, stosownie do art. 669 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm., dalej: "kpc"), bądź sporządzony przez notariusza na podstawie art. 95a ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz.U. z 2024 r. poz. 1001), akt poświadczenia dziedziczenia. Ponieważ jednak zgodnie z art. 1138 kpc, zagraniczne dokumenty urzędowe mają moc dowodową na równi z polskimi dokumentami urzędowymi, należy uznać, że następstwo prawne po zmarłej stronie postępowania może zostać wykazane również za pomocą zagranicznego dokumentu urzędowego. Dokumenty przesłane przy piśmie z 29 sierpnia 2024 r., tj. zarówno testament A.F., jak i umowa zarządu powierniczego, stanowią jednak dokumenty prywatne, a nie urzędowe – nie zawierają bowiem żadnego rodzaju klauzuli czy też poświadczenia dokonanego przez organ zagraniczny. Tym samym, do wskazanych dokumentów nie ma zastosowania art. 1138 kpc, przez co nie mogą one służyć do wykazania następstwa prawnego po A.F. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.