I OSK 355/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 129/19 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 129/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej. Od powyższego wyroku skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 3 lutego 2021 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego poinformował o śmierci Z. S., przy czym załączył kopię odpisu skróconego aktu zgonu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zgodnie z treścią art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1507 ze zm.), osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Z treści tego przepisu wynika, że umieszczenie osoby w domu pomocy społecznej jest świadczeniem niepieniężnym z pomocy społecznej o charakterze zindywidualizowanym, ściśle związanym z osobą świadczeniobiorcy (odnoszącym się tylko i wyłącznie do osoby, która wymaga umieszczenia w domu pomocy społecznej). Nie ulega zatem wątpliwości, że wynik niniejszego postępowania sądowego dotyczy wyłącznie interesu prawnego skarżącego. W związku z tym, że przedmiot postępowania w niniejszej sprawie odnosi się do praw ściśle związanych z osobą zmarłego, podlega ono umorzeniu w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Dodać trzeba, że pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy nie otrzymał wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej w postępowaniu kasacyjnym, albowiem ewentualny wniosek w tym zakresie podlegać będzie rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.