I OSK 321/25

Dnia 19 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.B.o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] dnia z 31 stycznia 2024 r. nr [...] w części, tj. w zakresie pkt 2 w sprawie ze skargi kasacyjnej K.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 1214/24 w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] dnia z 31 stycznia 2024 r. nr [...] we wnioskowanej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 12 listopada 2024 r. (sygn. akt I SA/Wa 1214/24), oddalił skargę K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2024 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z 31 stycznia 2024 r. nr [...] uznającą w pkt 1, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 500 zł wypłacone za okres od 1 czerwca 2020 r. do 30 czerwca 2020 r. na rzecz uprawnionej do alimentów M.B. jest świadczeniem nienależnie pobranym oraz zobowiązującą w pkt 2 do zwrotu ww. kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w terminie wskazanym w decyzji. K.B. we wniesionej skardze kasacyjnej od ww. wyroku zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z 31 stycznia 2024 r. nr [...] w części, tj. (cyt.): "w zakresie nałożonego na Skarżącą kasacyjnie obowiązku zwrotu wskazanej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami, do czasy rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej". Przedmiotowy wniosek nie zawierał uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z ostatnim zdaniem cytowanego przepisu, dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte są również akty wydane w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji. Należy jednak zwrócić uwagę, że warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie wniosku powinno się więc odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskującego. Natomiast nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206). W niniejszej sprawie zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania w części decyzji Prezydenta [...] z 31 stycznia 2024 r. nie zawierał żadnego uzasadnienia, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie merytorycznej oceny ewentualnego zaistnienia przesłanek wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Rolą sądu nie jest bowiem wyręczanie wnioskodawcy i poszukiwanie za niego okoliczności, które przemawiałyby za zasadnością zastosowania ochrony tymczasowej. Skoro więc skarżąca wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie uzasadniła, to nie może oczekiwać, że Sąd udzieli jej ochrony tymczasowej. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wniesionego na etapie postępowania kasacyjnego, Sąd Kasacyjny nie bada prawidłowości wydania zaskarżonego wyroku w aspekcie jego zgodności z prawem w odniesieniu do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, lecz dokonuje oceny argumentów strony przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu w kontekście przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., których skarżąca nie przedstawiła. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.