I OSK 320/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.Z. i K.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1076/20 oddalającego skargę w sprawie ze skargi A.Z. i K.O. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 marca 2021 r. oddalił skargę A.Z. i K.O. na decyzję Ministra Rozwoju z [...] marca 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości. Od powyższego wyroku skarżące wywiodły skargę kasacyjną, w której zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt I GSK 335/21, z 21 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 144/21, z 26 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 1391/20, z 27 października 2020 r., sygn. akt I GSK 1321/20, czy z 14 listopada 2018 r., sygn. akt I FSK 1223/17). Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że uzasadnienie skargi kasacyjnej, w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odnosi się w całości do zarzutów kasacyjnych. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego został nieuzasadniony, uniemożliwiając tym samym przyznanie ochrony tymczasowej, na podstawie art. 61 § 3 ppsa. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w postanowieniu.