I OSK 2981/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 1037/14 w sprawie ze skargi J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.

Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2981/15, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny składowi siedmiu sędziów pytania prawnego (w sprawie o sygn. akt I OSK 1131/15, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r.) o następującej treści: “1)Czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy? 2) W przypadku udzielenia na pytanie postawione w pkt 1 odpowiedzi wskazującej na konieczność wydania decyzji, czy decyzja ta może obejmować okres sprzed daty jej wydania?" W uzasadnieiu postanowienia z dnia 24 marca 2017 r., o zawieszeniu postępowania wskazano, że ponieważ niniejsza sprawa jest tożsama ze sprawą o sygn. akt I OSK 1131/15, w której postawiono pytanie prawne, występuje w niej bowiem ten sam problem prawny budzący poważne wątpliwości, jej rozstrzygnięcie zależeć będzie od udzielonej odpowiedzi składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie. Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 2/17, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił podjęcia uchwały wskazując, że z art. 267 i z art. 15 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, iż brak ścisłego powiązania wątpliwości prawnych zawartych w sformułowanym pytaniu z uzasadnieniem tego pytania, rozpoznawaną sprawą i podstawą prawną jej rozstrzygnięcia sprawia, że podjęcie uchwały nie jest możliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. W niniejszej sprawie, w związku odmową podjęcia uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 3/17, konieczne stało się podjęcie zawieszonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.