I OSK 284/19

I OSK 284/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędzia del. WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 7maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 894/18 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze oddala skargę kasacyjną.

I OSK 284/19 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z 4 października 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 894/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2018 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżącej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybiena miały wpływ na oddalenie skargi, tj.: - art. 156 § 1 pkt 2 kpa, przez nieuwzględnienie zarzutu rażącego naruszenia prawa w decyzji Burmistrza [...] z [...] września 2016 r., - art 157 § 2 kpa, przez przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do rozpoznania skargi z urzędu. W skardze kasacyjnej zarzucono również naruszenie prawa materialnego w decyzji Burmistrza [...] z [...] września 2016 r., tj. art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r. poz. 214), przez błędną jego interpretację. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację mającą przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., – dalej ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. W sprawie nie jest kwestionowane, że skarżąca nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa, w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza [...] z [...] września 2016 r., nr [...], przyznającej [...] świadczenie wychowawcze na syna [...]. Skarżąca nie wskazała bowiem ani na swoje prawa ani na swój obowiązek, które miałyby być kształtowane powołaną decyzją z [...] września 2016 r. Nawet bowiem w skardze kasacyjnej przyznano, że jeżeli skarżąca nie może być uznana za stronę w sprawie stwierdzenia nieważności powołanej decyzji z [...] września 2016 r., to sprawa stwierdzenia nieważności powinna być objęta postępowaniem z urzędu. W związku z powyższym zarzut kasacyjny naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 kpa nie mógł być uwzględniony, skoro nie doszło do merytorycznego rozpatrzenia sprawy stwierdzenia nieważności powołanej wyżej decyzji z [...] września 2016 r. Z tych samych względów nie jest zasadny zarzut kasacyjny naruszenia art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Natomiast zarzut kasacyjny naruszenia art. 157 § 2 kpa nie mógł być uwzględniony, ponieważ zaskarżony w niniejszej sprawie wyrok Sądu I instancji dotyczy wyłącznie oceny zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. wydanego w sprawie z wniosku skarżącej. Dopuszczalność wszczęcia postępowania nieważnościowego z urzędu wobec decyzji Burmistrza [...] z [...] września 2016 r., nr [...], stanowi odrębną sprawę, niepodlegającą ocenie w niniejszym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.