I OSK 2777/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt I OSK 2777/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej M.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1713/18 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 9 lipca 2018 r., nr DO.1.6614.955.2016.PO w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt I OSK 2777/19 w ten sposób, że w czwartym wierszu od dołu w miejsce słowa "IN.X.75333.3.2013" wpisać "IN.X.7533.3.2013".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS). W niniejszej sprawie w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt I OSK 2777/19 błędnie wpisano numer decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 4 lipca 2014 r. Zamiast "IN.X.75333.3.2013" winno być "IN.X.7533.3.2013". Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2023 r. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.