I OSK 2701/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1480/15 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lipca 2015 r. odrzucił skargę W. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowa udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika M.B. w dniu 30 kwietnia 2015 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 1 czerwca 2015 r. Skarga na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r. została zaś złożona przez skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika r. pr. R. R. w dniu 5 czerwca 2015 r. (data nadania w UP), zatem z uchybieniem ustawowego terminu, o których mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł W. S., zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi, pomimo dochowania terminu do jej wniesienia; 2. art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący naruszył 30-dniowy termin do wniesienia skargi, podczas gdy powyższy fakt nie miał miejsca. W związku z powyższym skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie została odebrana, jak to stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w dniu 30 kwietnia 2015 r., lecz 11 maja 2015 r., co potwierdza załączony do skargi kasacyjnej dowód, tj. koperta wraz z drukiem zwrotnego potwierdzenia odbioru. Doręczając bowiem korespondencję zawierającą zaskarżoną decyzję, pracownik Poczty Polskiej uchybił obowiązkowi zostawiając poleconą przesyłkę wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w skrzynce pocztowej pełnomocnika. Nie ma więc możliwości, aby dowód doręczenia ww. decyzji znajdował się w aktach sprawy GDDKiA. W sprawie nie doszło zatem do uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcie w sprawie. Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia stanowi zaś podstawę odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że skarżący uchybił terminu do jej wniesienia wskazał, iż do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło w dniu 30 kwietnia 2015 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Należy jednak zauważyć, że w dacie orzekania przez Sąd w aktach (zarówno sądowych, jak i administracyjnych) brak było oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji. Jedynym zaś dowodem doręczenia był duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji uzyskany przez organ w postępowaniu reklamacyjnym i przesłany do Sądu przy piśmie z dnia 13 lipca 2015 r. (k. 19). Powyższa uwaga jest o tyle istotna, że w skardze kasacyjnej zakwestionowano ustalenia dotyczące daty odbioru decyzji na podstawie duplikatu i przedstawiono jednocześnie dowód na okoliczność doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu 11 maja 2015 r. (tj. kopertę w której znajdowała się decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzji) oraz wskazano na przyczyny, z jakich skarżący kasacyjnie znalazł się w posiadaniu również oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w skardze kasacyjnej dowody skutecznie podważają ustalenia Sądu pierwszej instancji w zakresie oceny dochowania terminu do wniesienia skargi. Z oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru i twierdzeń strony zawartych w skardze kasacyjnej wynika bowiem, że skarżący odebrał przesyłkę w dniu 11 maja 2015 r. Należy w tym miejscu podnieść, że - jak wskazuje sam skarżący kasacyjnie – do doręczenia zaskarżonej decyzji nie doszło w sposób przewidziany w przepisach k.p.a., jednak na tym etapie postępowania strona nie może ponosić ujemnych skutków nieprawidłowego działania pracownika Poczty Polskiej, który nie zastosował procedury przewidzianej w art. 44 k.p.a. i pozostawił przesyłkę poleconą wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w skrzynce pocztowej nadawcy (pełnomocnika skarżącego w postępowaniu administracyjnym). Tym samym przyjąć należało, że skoro pełnomocnik skarżącego odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 11 maja 2015 r., to wnosząc skargę w dniu 5 czerwca 2015 r., skarżący nie uchybił terminowi, o którym mowa w art. art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych też przyczyn podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się zasadne. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Odnośnie wniosku skarżącego kasacyjnie o zwrot kosztów postępowania stwierdzić trzeba, iż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA z 2008 r. z. 2, poz. 23).