I OSK 268/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. D. Dyrektora Prywatnego Domu Opieki [...] i K. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej P. D. Dyrektora Prywatnego Domu Opieki [...] i K. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/23 w sprawie ze skargi P. D. Dyrektora Prywatnego Domu Opieki [...] i K. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 5 lipca 2023 r. nr DPS-I.4132.1.2023.PM w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie placówki całodobowej opieki postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) oddalił skargę P. D. Dyrektora Prywatnego Domu Opieki [...] i K. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" (dalej: Skarżący) na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 5 lipca 2023 r. nr DPS-I.4132.1.2023.PM w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie placówki całodobowej opieki. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli Skarżący. W skardze kasacyjnej wnieśli m.in. o zawieszenie postępowania, na podstawie art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") do czasu rozstrzygnięcia sprawy o uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 maja 2023 r. nr P.7721.20.2023 15KK, która po wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/OI 716/23 przez Warmińskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie złożono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że art. 125 § 1 p.p.s.a. dzieli się na niższe jednostki redakcyjne – punkty, zatem Skarżący wnosząc o zawieszenie postępowania sądowego winni wskazać, o który jego punkt chodzi. Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu usunięcie przeszkód, uniemożliwiających prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego o charakterze przejściowym. Przesłanki zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym zostały enumeratywnie wymienione w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 124 § 1 p.p.s.a. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3; 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu; 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56; tj. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania; 7) jeżeli zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję albo zarząd sukcesyjny wygasł, w przypadku, gdy postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego. Zgodnie z art. 125 § 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 1a) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącej się procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 948); 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba, że strona działa przed sądem osobiście. W świetle zaś art. 126 p.p.s.a. Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie z treści przedmiotowego wniosku wynika, że Skarżący kasacyjnie domagają się zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej Warmińskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/OI 716/23, którym to na skutek skargi Skarżących uchylono decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 maja 2023 r. nr P.7721.20.2023 15KK oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym i zakazu użytkowania obiektu do czasu usunięcia tych nieprawidłowości. Wobec tak złożonego wniosku uznać należy, że Skarżący domagają się zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Treść powołanego na wstępie rozważań przepisu wskazuje, zatem na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Należy przy tym zauważyć, że z ww. przepisu wynika również, że jego zastosowanie ma charakter fakultatywny. Ocena, co do potrzeby jego zastosowania pozostawiona została, zatem uznaniu sądu, który - podejmując postanowienie w tym zakresie - winien zbadać, czy w określonym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie taka potrzeba nie zachodzi. W realiach niniejszej sprawy cofnięcie zezwolenia na prowadzenie placówki nie było skutkiem zakazu użytkowania obiektu budowlanego, lecz konsekwencją ustalonego przez organ wojewódzki wystąpienia w placówce stanu zagrożenia życia lub zdrowia pensjonariuszy tej placówki. Za koniecznością zawieszenia postępowania kasacyjnego nie przemawiają również względy ekonomii procesowej, gdyż skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/OI 716/23 została zarejestrowana przed tutejszym sądem pod sygn. akt II OSK 738/24 z terminem posiedzenia niejawnego wyznaczonym na 8 kwietnia 2025 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.