I OSK 2563/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi G. S. Z. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 219/15 oddalającym skargę kasacyjną G. S. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 170/14 w sprawie ze skargi G. S. Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 25 sierpnia 2016 r., I OSK 219/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. S. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 października 2014 r., II SAB/Kr 170/14, w sprawie ze skargi G. S. Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z 31 marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z 19 października 2016 r. G. S. Z. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2016 r. Jako podstawę prawną wznowienia wskazano art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.") w związku z art. 133 § 3 p.p.s.a. Wniesiono o: sprostowanie uzasadnienia wyroku z 25 sierpnia 2016 r. na zasadzie art. 103 i art. 105 p.p.s.a. w terminie niecierpiącym zwłoki poprzez trwałe usunięcie ze strony siódmej uzasadnienia pięciu zdań według zapisów stronniczej sędzi naruszających dobra osobiste prywatnej firmy; trwałe usunięcie treści tzw. "Tezy – Niesprecyzowane wnioski o informacje, zawierające sformułowania chaotyczne, nielogiczne, wadliwe językowo itp. – obiektywnie niepozwalające ustalić treści żądania wnioskodawcy"; wyłączenie sędziego sprawozdawcy ze sprostowanego uzasadnienia na zasadzie art. 20 w zw. z art. 18 § 1 pkt 1 p.p.s.a.; przeprowadzenie z urzędu uzupełniających dowodów na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. mających znaczenie w sprawie: niszczenie prywatnego podmiotu na okoliczność tropienia uczestników krakowskiej dzikiej reprywatyzacji od roku 1997 z czynnym udziałem krakowskich sędziów; zasądzenie od Skarbu Państwa sumy 3.000 zł; przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi w zw. z doręczonym postanowieniem o przyznaniu prawa pomocy z sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu podniesiono, że "przyczyną skargi jest fakt, który wywołał uzasadnioną wątpliwość bezstronności sędzi sprawozdawcy i ten fakt stał się znanym 3.09.2016 r. w zw. z doręczeniem w dniu 18.10.2016 r. przez pełnomocnika z urzędu uzasadnienia merytorycznego do odrzucenia skargi kasacyjnej w dniu 25.08.2016 r. (...) i sformułowanego przez sędzię sprawozdawcę Irenę Kamińską". Podniesiono, że owa stronniczość sędzi sprawozdawcy mająca wpływ na wynik sprawy, a z której strona nie mogła skorzystać na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2016 r., albowiem ujawniła się dopiero po ogłoszeniu uzasadnienia kontrowersyjnego wyroku, wskazuje na nieważność postępowania, bowiem sędzia sprawozdawca publicznie oświadczyła, że "całe życie broni sędziów". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Podkreślenia przy tym wymaga, że badanie o jakim mowa w ww. przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. W myśl art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Skarga o wznowienie postępowania złożona w niniejszej sprawie nie spełnia powyższego wymogu, albowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika ani też przez żadną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. Wniesiony środek prawny został sporządzony osobiście przez stronę skarżącą – G. S. Z. reprezentowaną przez zarząd w skład, którego wchodzą E. M. (prezes), A. C. (skarbnik) i J. T. (wiceprezes). Z akt sprawy nie wynika, aby ktokolwiek z nich był osobą uprawnioną do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania. Podkreślić przy tym należy, że powyższe uchybienie nie jest brakiem formalnym pisma, który podlega uzupełnieniu, lecz uchybieniem ustawowemu obowiązkowi, który powoduje niedopuszczalność wniesionego środka procesowego. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 270 w zw. z art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że regulacja ta dotyczy sytuacji, w których ujawnione zostaną okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące w dacie wydania orzeczenia kwestionowanego w drodze wznowienia postępowania, lecz nieznane stronom toczącego się postępowania i z tego tylko powodu nie mogły być wykorzystane w tym postępowaniu, a które mogłoby mieć wpływ na jego wynik. Tym samym powołana przez G. S. Z. okoliczność domniemanej stronniczości sędzi sprawozdawcy związana z jej wypowiedzą z 3 września 2016 r. nie spełnia przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a. i stanowi podstawy wznowienia postępowania. Jak wynika ze skargi o wznowienie postępowania, nie została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot, a ponadto nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia, a więc podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.