I OSK 2518/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz, Sędziowie Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Kremer, , po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 799/18 w sprawie ze skargi D.C. i J.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego 1. prostuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2018 r. (sygn. akt III SA/Kr 799/18) w ten sposób, że nazwisko skarżącej "D.C." w sentencji wyroku zastępuje nazwiskiem "D.C."; 2. oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia [...] grudnia 2018 r. sygn. akt. III SA/Kr 799/18, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę D.C. i J.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Z uzasadnienia wyroku wynika, że został on wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym. Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r., nr [...] orzekł o rozgraniczeniu w zakresie dotyczącym nieruchomości położonej w [...], gm. [...] oznaczonej nr ew. [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów pod poz. [...] jako własność D. i J. małż. C., z działką sąsiednią nr [...]. Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w zakresie dotyczącym ustalania granicy pomiędzy nieruchomością położoną w [...] gmina [...], oznaczonej nr ew. [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów pod poz. rej. [...], jako własność D. i J. małż. C. a działkami sąsiednimi o nr: - [...] położoną w [...] gm. [...] , zapisaną w operacie ewidencji gruntów obrębu [...] pod poz. re. [...] jako współwłasność H. W. w [...] i M.W. w [...] części, - [...] położoną w [...] gmina [...] , zapisaną w operacie ewidencji gruntów obrębu [...] pod poz. rep. [...] jako własność I.S., reprezentowanie przez S.S. na mocy udzielonego pełnomocnictwa z dnia [...] marca 2017 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. nr [...] : 1. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 2.800 zł, na którą składają się: - 900 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] , - 900 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] , - 1.000 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] ; 2. zobowiązał do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1. - D. i J. C. w wysokości 1.400 zł, - H.W. w wysokości 383,79 zł, - M.W. w wysokości 66,21 zł, - I.S. w wysokości 50,00 zł, - J i A. K. w wysokości 500,00 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] uchyliło powyższe postanowienie, a sprawa wróciła do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Kolegium poleciło organowi I instancji ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości wysokości kosztów rozgraniczenia działek nr [...] , [...] i [...] , między innymi poprzez odebranie wyjaśnień od geodety uprawnionego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 391/18 oddalił skargę D. i J.C. na to postanowienie Kolegium. Wyrok jest prawomocny. Burmistrz Miasta i Gminy [...] , po ponownym przeprowadzeniu postępowania, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., które stało się przedmiotem skargi do Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] orzekające o: I. 1.ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 2.800 zł, na którą składają się: - 900 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] , - 900 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] , - 1.000 zł – rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] ; 2. zobowiązaniu do uiszczenia kosztów określonych w pkt I.1. - D. i J.C. – właścicieli działki nr [...] (1/1 wspólność ustawowa majątkowa) w wysokości 1 400 zł, - H.W. – współwłaściciela działki nr [...] ([...] .) w wysokości 383,79 zł, - M.W. – współwłaściciela działki nr [...] ([...] cz.) w wysokości 66,21 zł, - I. S. – właściciela działki nr [...] w wysokości 450,00 zł, - J. i A. K. – właścicieli działki nr [...] (1/1 wspólność ustawowa majątkowa) w wysokości 500,00 zł. II. ustaleniu, iż w/w kwoty strony zobowiązane są uiścić na rzecz Gminy [...]. III. ustaleniu, iż kwoty określone w pkt II należy uiścić w kasie lub na podane konto w ciągu 14 dni od dnia ostateczności postanowienia. Jako podstawa prawna postanowienia wskazany został przepis art. 264 § 1, 263 § 1, 262 § 1 pkt. 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, K.p.a. (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) oraz przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.). Kolegium w całości zaakceptowało przedstawioną w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji analizę oraz wnioski dotyczące zasadności nałożenia na wszystkie strony postępowania kosztów rozgraniczenia oraz rozkład tych kosztów. W ocenie Kolegium koszty związane z działaniami wyłonionego przez organ I instancji geodety, które pozwoliły tak naprawdę na zakończenie postępowania, powstały w interesie wszystkich stron i zgodnie z przepisem art. 262 K.p.a. obciążają wszystkie strony. Powołując się na uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06 wskazano, że przy rozdziale kosztów znajduje zastosowanie przepis art. 152 Kodeksu cywilnego. Kosztami rozgraniczenia obciąża się strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko stronę, która wystąpiła z wnioskiem o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę wyjaśnił, że rozgraniczenie nieruchomości unormowane jest przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), a cechą charakterystyczną rozgraniczenia jest posiadanie dwóch stadiów postępowania: administracyjnego oraz sądowego. Rozgraniczenie kończy się w postępowaniu administracyjnym, gdy zainteresowani właściciele zawrą ugodę albo, gdy organ prowadzący postępowanie wyda decyzję w sprawie. Natomiast stadium sądowe ma miejsce wówczas, gdy strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy żąda, w terminie 14 dni od dni doręczenia jej decyzji w sprawie, przekazania sprawy sądowi (art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Konsekwencją dwufazowości postępowania rozgraniczeniowego jest stosowanie obok przepisów Kpa, także przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025) – dalej Kc. W postępowaniu rozgraniczeniowym zastosowanie znajduje również art. 152 Kc., stanowiący, że właściciele nieruchomości ponoszą koszty rozgraniczenia po połowie. Zasadą pozostaje, iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06, Lex Omega nr 229485). Zatem przy ustalaniu rozdziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego będą miały zastosowanie art. 152 Kc. oraz przepis art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. Ten ostatni stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. W przypadku kosztów rozgraniczenia, koszty te obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w art. 152 Kc. Koszty rozgraniczenia obejmują wynagrodzenie geodety, wydatki poniesione na sporządzenie map i innych dokumentów oraz znaków granicznych, a także na przeprowadzenie dowodów w toku postępowania. Zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie organy rozłożyły koszty postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy strony postępowania rozgraniczeniowego, w sposób zgodny z zasadą wynikającą z art. 152 Kc. Obciążyły kosztami postępowania rozgraniczeniowego wszystkie osoby będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, trafnie podkreślając, że postępowanie w tym przedmiocie nie toczy się tylko i wyłącznie w interesie wnioskujących o rozgraniczenie, lecz w interesie wszystkich właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Kryteria, którymi organ posłużył się przy rozkładzie kosztów rozgraniczenia: ilość granic, ilość współwłaścicieli i rodzaj współwłasności w ocenie Sądu są kryteriami adekwatnymi w świetle funkcji rozgraniczenia i interesu poszczególnych współwłaścicieli. Ostateczna kwota przypadająca do podziału między strony postępowania wyniosła 2 800 zł. Złożyły się na nią trzy kwoty: 1000 zł, 2 x 900 zł z racji rozgraniczenia jednej działki o nr [...] stanowiącej własność skarżących z trzema bezpośrednio do niej przylegającymi działkami o nr [...] , [...] i [...] . Skarżący zostali obciążeni połową kwoty z 2 800 zł, tj. 1400 zł, natomiast pozostali właściciele i współwłaściciele zostali obciążeni w stosunku do udziałów i ilości granic przypadających w stosunku do ich nieruchomości. Skarżący zakwestionowali obciążenie ich jakimikolwiek kosztami postępowania rozgraniczeniowego z uwagi na to, że mieli ponieść już koszty postępowania rozgraniczeniowego w związku z działaniami geodety R.M., którą sami upoważnili (poza organem) do czynności rozgraniczenia. Kwota 2 800 zł została przyjęta przez organ na podstawie umowy oraz rozliczenia kosztów rozgraniczenia przedstawionych przez Biuro Usług Geodezyjnych [...] z [...], w imieniu którego wykonywał czynności geodezyjne A.G. Geodeta ten był faktycznie czwartym z kolei geodetą wykonującym czynności w sprawie, a działania poprzedników (R.M., R.J. i S.C.) cechowały się opóźnieniami i brakiem efektywności, w związku z czym organ nie akceptował ich wyników. W tym miejscu Sąd zaznaczył, iż okoliczność rotacji na stanowisku geodety upoważnionego w sprawie oraz ewentualne w związku z tym zarzuty stron nie podlegają rozpoznaniu w postępowaniu o ustalenie kosztów rozgraniczenia, które jest postępowaniem związanym z samym postępowaniem rozgraniczeniowym (stanowi jego wynik), jednak o samodzielnym przedmiocie. W związku z tym słuszny, w ocenie Sądu, był kierunek postępowania nakreślony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2018 r. uchylającym pierwsze postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego i wskazującym, że organ I instancji winien przede wszystkim skupić się na ustaleniu w sposób niebudzący wątpliwości kosztów rozgraniczenia działek, dokonanych ostatecznie przez geodetę A.G. Organ I instancji uwzględnił te wytyczne, pozyskał dodatkowe dane w postaci szczegółowych kalkulacji rozgraniczenia (k. nr 193, 188, 187 akt administracyjnych), które zawierały wykaz dokonanych przez geodetę A.G. czynności, począwszy od badania stanu ksiąg wieczystych po opracowanie dokumentacji geodezyjnej celem ujawnienia jej w bazie danych EGiB oraz włączenia dokumentacji powstałej w wyniku rozgraniczenia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Koszty związane z działaniami wyłonionego przez organ I instancji geodety pozwoliły na zakończenie postępowania rozgraniczeniowego, a zatem zgodnie z przepisem art. 262 K.p.a., obciążają strony postępowania. W skardze kasacyjnej od tego wyroku wniesionej przez D.C. i J.C. reprezentowanych przez adwokata, wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uwzględnienie skargi kasacyjnej poprzez zmianę zaskarżonego wyroku w całości, uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji na podstawie art. 188a p.p.s.a. W skardze kasacyjnej podniesiono następujące zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania: 1) Art. 174 pkt 2 w zw. z art. 151 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 oraz art. 15 i art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. przez: a) brak wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego i utrzymanie w mocy postanowienia w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 392/18 uchylił decyzję SKO w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia kosztów postępowania administracyjnego na skutek złożonego przez D. i J.C. wniosku o wznowienie postępowania, co skutkuje istnieniem po stronie skarżących obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w sytuacji, gdy brak merytorycznego i ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie rozgraniczenia, b) brak wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy skarżąca w dniu [...] kwietnia 2018 r. złożyła do SKO w [...] odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2017 r. orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w [...] nr ew. [...] stanowiącej własność skarżących z działką sąsiednią nr [...] stanowiącą własność J. i A.K., c) brak uchylenia postanowienia SKO w [...] oraz postanowienia organu I instancji z uwagi na nie uwzględnienie przez organ I instancji ostatecznego postanowienia SKO w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego dotyczyły: a) niewłaściwego zastosowania art. 29 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez wydanie postanowienia dotyczącego kosztów rozgraniczenia w sytuacji, gdy brak decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe z uwagi na uchylenie przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2018 r. decyzji SKO w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] oraz decyzji wydanej w I instancji, b) niewłaściwego zastosowania art. 152 Kc. w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez niewłaściwe ustalenie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz niepełne ustalenie kręgu właścicieli gruntów sąsiednich zobowiązanych do udziału w kosztach rozgraniczenia. Wnoszący skargę kasacyjną oświadczył, że zrzeka się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do przepisu art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwane dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według 182 § 3 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznawaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie posiada usprawiedliwionych podstaw. W skardze kasacyjnej zawarto zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz naruszenia prawa materialnego. W tej sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Dla uznania za usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie wystarcza samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości były tego rodzaju lub skali, że kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2018 r., I OSK 629/17). Autor skargi kasacyjnej zarzuca wyrokowi Sądu pierwszej instancji naruszenie art. 151 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 7, 77, 80 i 107 § 3 oraz 262 § 1 pkt 2 K.p.a. przez brak uwzględnienia, że WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2018 r. uchylił decyzję SKO w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego, oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego, określoną błędnie w skardze kasacyjnej jako decyzję w sprawie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Nadto, zdaniem skarżącego kasacyjnie WSA w Krakowie nie uwzględnił też faktu, że skarżąca złożyła do SKO w [...] odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2017 r. orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe zarzuty są nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie orzekł o oddaleniu skargi. Należy bowiem podzielić tezy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż w sprawie kosztów postępowania wydaje się odrębne postanowienie, które ma samodzielny byt, ponieważ dotyczy kwestii incydentalnej. W myśl art. 264 § 1 K.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji, organ administracji publicznej określi, w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Wobec takiej treści wspomnianego przepisu nie ulega wątpliwości, że ewentualne uchylenie decyzji przez sąd administracyjny, czy też wszczęcie postępowania nadzwyczajnego wobec wydanej decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nie mają wpływu na wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, które zaistniały w danym postępowaniu i muszą zostać poniesione przez strony postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela też zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 152 Kc. w związku z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. Poniesienie przez stronę obciążających ją kosztów postępowania rozgraniczeniowego następuje w trybie przewidzianym w art. 264 K.p.a. Organ wraz z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej kontroli wydanych w sprawie postanowień dotyczących kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Organ administracji orzekając o kosztach rozgraniczenia, uprawniony jest obciążyć nimi strony będące właścicielami gruntów sąsiadujących objętych rozgraniczeniem, na zasadach określonych w art. 152 Kc., a sam udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że to postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania (p. wyrok NSA z 14 marca 2018 r., I OSK 1370/16). Wyliczenie składników kosztów postępowania zostało zawarte w art. 263 § 1 K.p.a. i w myśl tego przepisu do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Niewątpliwie wynagrodzenie upoważnionego geodety, za czynności ustalania przebiegu granic w postępowaniu rozgraniczeniowym, stanowi koszty postępowania. Odwołując się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I OPS 5/06, należy stwierdzić, że organ administracji orzekając o kosztach rozgraniczenia, uprawniony jest obciążyć nimi strony będące właścicielami gruntów sąsiadujących objętych rozgraniczeniem, na zasadach określonych w art. 152 kodeksu cywilnego. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale stwierdził ponadto, że art. 152 Kodeksu cywilnego stanowi podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia o kosztach rozgraniczenia również, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organem administracji publicznej. W postępowaniu tym ma także zastosowanie art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., stanowiący, że stronę obciążają te koszty postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, na mocy art. 184 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji wyroku.