I OSK 2512/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Tarnogórskiego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2512/17 oddalającego skargę kasacyjną J. R. i E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 347/17 w sprawie ze skargi J. R. i E. R. na decyzję Starosty Tarnogórskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji danych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r. oddalił skargę kasacyjną J. R. i E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 347/17 w sprawie ze skargi J. R. i E. R. na decyzję Starosty Tarnogórskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji danych w ewidencji gruntów i budynków. Wnioskiem z 19 grudnia 2017 r. organ - Starosta Tarnogórski wniósł o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, w związku ze złożonym w dniu 30 sierpnia 2017 r. wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na podstawie art. 166 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Podkreślenia wymaga, że o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia umarzającego postępowanie lub odrzucającego skargę. Kwestię tę przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (opubl. ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), w treści której wyjaśniono, że przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi kasacyjnej nie był wyrok, lecz postanowienie odrzucające skargę, tj. kończące postępowanie w sprawie. Zatem bez względu na wynik postępowania kasacyjnego, zgodnie z powołaną wyżej uchwałą, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 grudnia 2017 r. nie mógł rozstrzygnąć o kosztach, na podstawie art. 203 i 204 P.p.s.a. Z tego powodu wniosek o uzupełnienie postanowienia w tym zakresie podlegał oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.