I OSK 2502/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Ol 185/19 oddalającego skargę M. F. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika z tytułu braku mieszkania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 14 maja 2019 r. oddalił skargę M. F. (dalej: "skarżąca") na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika z tytułu braku mieszkania. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej jako ".p.p.s.a.") strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na stronie składającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powinna ona zatem w sposób wnikliwy uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przedstawiając spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Niedopełnienie obowiązku prawidłowego i pełnego uzasadnienia wniosku nie można uznać za brak formalny wniosku, lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). W niniejszej sprawie skarżąca w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podała podstawy swojego wniosku – nie wskazała czy związany jest on z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy z trudnymi do odwrócenia skutkami. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej także w żaden sposób się do niego nie odniosła. Żądanie wstrzymania zaskarżonej decyzji nie zawiera zatem jakiekokolwiek uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.