I OSK 2344/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1459/15 oddalającego skargę P. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Wyrokiem z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1459/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P. G. (dalej skarżący). W skardze na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, na podstawie art. 61 § 3 ppsa wniesiono o wstrzymanie skarżonej decyzji, ponieważ może ona spowodować znaczną szkodę skarżącego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wyłożył nakłady na nieruchomość będącą przedmiotem niniejszego postępowania w wysokości co najmniej równej wartości przedmiotowej nieruchomości. W związku z tym, koniecznym jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zdaniem skarżącego w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego kasacyjnie, w sprawie najistotniejszym faktem jest to, że na terenie przedmiotowej nieruchomości zamieszkują osoby starsze z upośledzeniem umysłowym, nad którymi przez całą dobę jest sprawowana opieka. Należy pamiętać, że straty poniesione przez skarżącego w wyniku wykonania nieprawomocnej decyzji nie zawsze będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej (k. 79-85, 2-6, 21-25 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowieniem z 2 października 2015 r. I SA/Wa 1459/15 (dalej postanowienie z 2 października 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ppsa wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowienie to nie zostało uchylone ani zmienione (art. 61 § 4 ppsa; k. 29-32 akt sądowych). Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszło w życie nowe brzmienie § 6 art. 61 ppsa, nadane przepisem art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie z nowym brzmieniem § 6: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę". W art. 2 powołanej ustawy zmieniającej zawarto regulacje przejściowe i wskazano, że przepisy ppsa, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 tej ustawy, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W doktrynie trafnie wskazuje się, że w świetle proponowanych [obecnie wprowadzonych] zmian, w sytuacji wyroku oddalającego skargę, wstrzymanie wykonania aktu postanowieniem Sądu I instancji traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się tego wyroku. Wprowadzenie tej zmiany spowoduje [obecnie spowodowało], że w przypadku oddalenia skargi w sprawie, w której wcześniej sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, nie będzie konieczności ponownego zwracania się o wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 387, nb 14; B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, s. 349-350, uw. 25 i 26 zd. przedostatnie). Na bezprzedmiotowość wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w takiej sytuacji wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności w postanowieniach z: 17.5.2016 r., I FSK 663/16; 17.6.2016 r., I OSK 1284/16, cbosa. Instytucja umorzenia postępowania ma zastosowanie również do postępowań wpadkowych (J. P. Tarno, J. Wyporska-Frankiewicz, Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, w: red. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, A. Stefańska, Współczesne zagadnienia prawa i procedury administracyjnej, s. 302, aprobowane przez M. Jagielską, J. Jagielskiego, R. Stankiewicza, M. Grzywacza – op. cit., s. 649, nb 12); postanowienie NSA z 13.5.2016 r., I FSK 685/16, cbosa. Wyrokiem z dnia 23 maja 2016 r. Sąd I instancji oddalił skargę, w związku z czym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji utraci moc z dniem uprawomocnienia się wyroku, tj. z dniem wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. Obecnie sprawa ze skargi kasacyjnej od wyroku z 23 maja 2016 r. oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Zawarcie w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie było niecelowe. Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 193 in princ. ppsa). Na podstawie art. 61 § 3 i 6 pkt 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 193 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.