I OSK 2289/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2022 r., sygn. akt I OSK 2289/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 438/19 w sprawie ze skarg W.C. oraz M.C., I.B., E.K., M.R. i P.R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lutego 2019 r., nr DAP-WOSR-7280-372/2018/MK w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2022 r., sygn. akt I OSK 2289/20 w ten sposób, że w piątym wierszu od dołu po słowach "uchyla zaskarżony wyrok i oddala" w miejsce słowa "skargę" wpisać "skargi".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS). W niniejszej sprawie w rozstrzygnięciu sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2022 r., sygn. akt I OSK 2289/20 omyłkowo błędnie wpisano "skargę" zamiast "skargi". Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie złożono dwie skargi, a mianowicie pierwszą wniósł W.C., natomiast drugą M.C., I.B., E.K., M.R. i P.R. Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2022 r. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.