I OSK 2259/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Rady Miasta P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 384/17 w sprawie ze skargi Prokuratora Regionalnego w P. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] zmieniającą uchwałę nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego do spraw przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić Radzie Miasta P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 150 (słownie: sto pięćdziesiąt) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 384/17, po rozpoznaniu skargi Prokuratora Regionalnego w P. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] zmieniającą uchwałę nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego do spraw przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Rada Miejska w P. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. Rada Miejska w P. cofnęła wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten na mocy art. 193 P.p.s.a. ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie złożonego środka zaskarżenia spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.