I OSK 2190/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt I OSK 2190/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej T.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1734/18 w sprawie ze skargi T.C. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 czerwca 2018 r., nr DO3.6611.141.2017.JS w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt I OSK 2190/19 w ten sposób, że w siódmym wierszu od dołu w miejsce słowa "II SA/Wa 1734/18" wpisać "I SA/Wa 1734/18".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS). W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt I OSK 2190/19 w sygnaturze sprawy prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie omyłkowo błędnie wpisano "II SA/Wa 1734/18" zamiast "I SA/Wa 1734/18". Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2022 r. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.