I OSK 2171/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji w sprawie ze skargi J. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 maja 2014r., sygn. akt VIII SA/Wa 274/14, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), oddalił skargę J. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji z dniem 31 grudnia 2013 r. Od tego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji. Skarżący podniósł, że jego rodzina utrzymuje się wyłącznie z uposażenia służbowego skarżącego, zatem niewstrzymanie decyzji grozi bytowi socjalnemu jego rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnymi stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Artykuł 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący został już zwolniony ze służby w dacie określonej w zaskarżonym rozkazie personalnym. Zatem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Skutki kwestionowanej przez J. S. decyzji zwalniającej go ze służby w Policji mogą być zatem zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniające jego skargę kasacyjną, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272). Podkreślić przy tym należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł badać zasadności skargi kasacyjnej. Odnośnie merytorycznych kwestii Naczelny Sąd Administracyjny wypowie się w orzeczeniu wydanym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 274/14. Natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie było tylko i wyłącznie zbadanie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych względów uznać trzeba, że w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.