I OSK 2157/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. D. o zawieszenie postępowania ze skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Ke 184/17 o oddaleniu skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić wniosek. 3

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Ke 184/17, oddalił skargę J. D. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia J. D. zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania prawomocnego wyroku przez Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi kasacyjnej Prokuratora Generalnego RP wniesionej na jego rzecz od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] czerwca 2016 r., sygn. [...], podnosząc że jej rozpoznanie może nastąpić w okresie zawiśnięcia niniejszej sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zatem podstawowym warunkiem umożliwiającym zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe, przed TK lub TSUE było w toku, a więc było wszczęte i nie zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem (p. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 czerwca 2010 r., sygn. II SA/Kr 483/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 2230/11, publ CBOSA). Ponadto rozstrzygnięcie sprawy winno być zależne od wyniku tego postępowania. Powszechnie przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumie się przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 502/09, CBOSA). Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., musi więc być realny, rzeczywisty, faktyczny, bezpośredni, bo wtedy zależą one od siebie. Wpływ pośredni nie jest przesłanką zawieszenia postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Postępowanie w sprawie prejudykatu musi wyprzedzać w czasie postępowanie główne. Tylko taki układ obu postępowań jest możliwy dla konstruowania prejudycjalności (por. Z. Czarnik, Glosa do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., sygn. II FPS 4/08 (OSP 2009, Nr 7–8, poz. 82), postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 maja 2008 r., sygn. II FZ 200/08, z 23 października 2008 r., sygn. II GZ 249/08, z 15 maja 2009 r.,sygn. II OSK 417/09, publ CBOSA). Powszechnie w judykaturze przyjmuje się też, że zawieszenie postępowania na tej podstawie należy oceniać z punktu widzenia celowości, przy czym jest to zawieszenie fakultatywne, pozostawione uznaniu sądu. W aktach sprawy znajduje się pismo J. D. z dnia [...] kwietnia 2017 r. z wnioskiem do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego z prośbą o wystąpienie z kasacją do Sądu Najwyższego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. uznającego go winnym czynu zabronionego - spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym. Nie ma natomiast żadnego dowodu świadczącego o tym, że postępowanie wszczęte tym pismem jest w toku, a jeżeli tak, to czy się już zakończyło i z jakim wynikiem. W świetle zatem powyższych regulacji nie ma podstawy prawnej do zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania, które nie zostało wszczęte, ani nie jest w toku. Samo oświadczenie skarżącego, iż takie postępowanie się toczy, jest niewystarczające. Z powołanych względów, żądanie zawieszenia postępowania w sprawie uznać należało za niezasadne. Nie zaszły także przesłanki do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 126 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 2