I OSK 1959/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.), Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik, Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Rączka, po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków- Śródmieście Zachód skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1361/15 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1361/15 oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. w dniu [...] listopada 1954 r. orzekło o przejęciu na własność Państwa nieruchomości ziemskich położonych w obrębie M., stanowiących w dacie przejęcia m.in. własność T. G. M. G., spadkobierca T. G., złożył wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] listopada 1954 r. w zakresie nieruchomości objętych Lwh: [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] listopada 1954 r. w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości ziemskich położonych w obrębie M., stanowiących w dacie przejęcia własność T. G. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że w dacie wydania orzeczenia z dnia [...] listopada 1954 r., T. G. nie władał przedmiotową nieruchomością, gdyż został przesiedlony wraz z rodziną na inne miejsce zamieszkania, co wynikało z dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy (karta przesiedleńcza nr [...]). W tym zatem zakresie Kolegium stwierdziło, że zaskarżone orzeczenie nie naruszyło obowiązującego - w dacie jego wydania - prawa. Kolegium stwierdziło jednak, że w orzeczeniu będącym przedmiotem oceny, brak było oznaczenia przedmiotu, którego miałoby dotyczyć rozstrzygnięcie, co stanowi rażące naruszenie art. 75 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym oraz rażące naruszenie art. 1, art. 2, art. 3 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (Dz. U. Nr 46, poz. 339 z 1949 r. z późn. zm., dalej: dekretu). W przypadku bowiem decyzji wydawanych na mocy wymienionego dekretu oraz rozporządzenia - osnowa decyzji spełniająca wymagania cytowanego przepisu - winna, określając nieruchomość ziemską, do której tytuł prawny miał dany podmiot, który nie sprawował nad nią władztwa - wskazywać dane tej nieruchomości, obejmujące obszar, numery ewidencyjne działek, granice, a gdy granice te były zatarte - opis granic zespołu gruntów, składających się na tę nieruchomość, lub wymienienie nieruchomości o ustalonych granicach, które bezpośrednio otaczają ten zespół gruntów. Po rozpoznaniu wniosku Starosty N. o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] września 2008 r. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. Dnia [...] października 2012 r. Starosta N. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w N. z dnia [...] czerwca 2008 r. z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa. Organ podniósł, że postępowanie nieważnościowe zostało wszczęte przez M. G., następcę prawnego T. G., syna T. i T., podczas gdy decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Kolegium stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N., wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w niniejszym orzeczeniu pod pozycją [...] (wskutek oczywistej pomyłki sprostowane [...] grudnia 2010 r. - [...] zamieniono na [...]) figuruje T. G. Wymienione pod tymi pozycjami nieruchomości nie były jednak własnością T. G. syna T., lecz własnością bądź współwłasnością T. G. syna D. i M., którego żoną była M. Ś.. Tym samym Starosta zarzucił, że będąca przedmiotem wniosku decyzja została wydana z rażącym naruszeniem art. 157 § 2 K.p.a., ponieważ została wydana po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek podmiotu, któremu nie przysługiwał status strony i do niego skierowana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdziło nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] września 2008 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2008 r. Kolegium uznało, że w wymienionych wyżej decyzjach błędnie przyjęto, że nieruchomości wymienione w poz. [...], należały do poprzednika prawnego M. G., tj. do T. G., syna T. i T.. Z odpisów Lwh wynika bowiem, że rzeczone nieruchomości stanowiły własność T. G., syna D. (D.). Jednocześnie organ podniósł, że wnioskodawca M. G. nie dołączył do sprawy dokumentów, z których wynikałoby, że orzeczeniem Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...] listopada 1954 r. zostały przejęte również nieruchomości stanowiące własność T. G., syna T. i T.. W ocenie Kolegium, waga naruszenia popełnionego w decyzjach z dnia [...] czerwca 2008 r. i [...] września 2008 r. polegającego na skierowaniu decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie jest znacznie większa niż stabilność ostatecznej decyzji, a zatem pozostawienie w obrocie prawnym tych orzeczeń jest nie do pogodzenia z porządkiem prawnym i wobec tego powinny one zostać wyeliminowane. Jednocześnie Kolegium stwierdziło, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 156 § 2 kpa wyłączające możliwość stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W dniu 26 czerwca 2015 r. M. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, że w sentencji orzeczenia z [...] czerwca 2008 r. mowa jest o nieruchomościach stanowiących własność T. G. bez wskazania na liczby wykazów hipotecznych oraz bez wymienienia imion rodziców; jednocześnie we wniosku wskazano na nieruchomości znajdujące się pod numerem Lwh [...]. Skarżący przedłożył dokument Księgi gruntowe sądów w M. z I. 1890 - 1939, gdzie pod I. hip. [...] znajduje się informacja o rodzicach T. G. - T. G. i T. z H. G. Wnioskodawca zwrócił się o uchylenie decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: 1) dekret dziedzictwa z dnia [...] maja 1919 r.; 2) korespondencję z Archiwum Narodowym w K.; 3) kartę przesiedleńczą nr [...] z dnia [...] lipca 1947 r.; 4) pismo Starosty w W. z dnia 27 listopada 2011 r.; 5) protokół spisany dnia 12 lipca 1949 r. w kancelarii sołtysa gromady M. w sprawie kwalifikacji zabudowań gromady M. gminy T.; 6) wniosek Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. Zarząd Rolnictwa z dnia 2 listopada 1954 r. do Sądu Powiatowego Wydział Ksiąg Wieczystych w N., na okoliczność posiadania przez T. G. - ojca T. G., wykazanych w Lwh nr [...] nieruchomości, w tym lasu.; 7) Lwh nr [...] - na ww. okoliczność; 8) oświadczenie A. H., świadka w sprawie z powództwa M. G. rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N., po ponownym rozpatrzeniu sprawy w dniu [...] sierpnia 2015 r., utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie działa jako organ kasacyjny, a zatem w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji kasatoryjnej nie ma proceduralnej możliwości poszerzenia materiału dowodowego sprawy. W omawianym postępowaniu organ orzekający ogranicza się jedynie do poszukiwania uchybień i wadliwości, tak proceduralnych, jak i dotyczących prawa materialnego. Kolegium uznało, że nieruchomości wymienione w orzeczeniu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. w poz. [...] nie stanowiły własności poprzednika prawnego M. G., a zatem decyzja Kolegium, która dotyczyła tych właśnie nieruchomości, została skierowana do osoby niebędącej stroną w postępowaniu i jako taka jest nieważna. M. G. zaskarżył ww. decyzję Kolegium do WSA w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. : art. 156 § 1 pkt 4 w zw. z art. 28 k.p.a., art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1 w zw. z art. 28 k.p.a., 11 oraz art. 107 § 2 i 3 k.p.a. Skarżący stwierdził, że Kolegium błędnie przyjęło, iż zaskarżone decyzje zostały obarczone kwalifikowaną wadą prawną i zostały skierowane do podmiotu, któremu brak przymiotu strony postępowania. Zarzucił również: błędne uznanie, że orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z [...] listopada 1954 r. nie dotyczyło jego interesu prawnego, niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i niepełne uzasadnienie decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji wskazał, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty, które ponad wszelką wątpliwość dowodzą, że skarżący M. G. jest synem T. G., zmarłego [...] lutego 1983 r. i O. G. zmarłej [...] grudnia 2009 r. Sąd zwrócił również uwagę na pełnomocnictwo, którego udzielił M. G. jego brat, J. G., współuprawniony do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium PRN z 1954 r. W ww. dokumencie wprost zostały wskazane numery Lwh nieruchomości objętych wnioskiem, tj.: [...]. Odpisy ww. Lwh zostały też załączone do wniosku M. G. z dnia 27 lutego 2006 r. Pismem z 29 października 2012 r. Starosta N. podniósł jednak istnienie okoliczności, która nie została uwzględniona uprzednio w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1954 r. Stwierdzono mianowicie, że wymienione w tym orzeczeniu nieruchomości, pod wskazanymi wyżej pozycjami, nie były własnością T. G., syna T. i T., lecz T. G., syna D. i M. (M.). Do wniosku starosty dołączono 2 odpisy skrócone aktów zgonu: 1) T. G., urodzonego [...] lutego 1912 r. w M., zmarłego [...] lutego 1983 r. w K., męża O. (K.) G., syna T. i T.; 2) T. G., urodzonego [...] lutego 1909 r. w M. zmarłego [...] listopada 1994 r. w L., męża M. (Ś.) G., syna D. i M. Sąd podkreślił, że w aktach znajdują się również kopie orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] listopada 1954 r. oraz Lwh: [...] gm. kat. M. oraz dokumenty będące podstawą wpisu T. G. syna D. w wyżej wymienionych Lwh. Poświadczono również kopię kontraktu zamiany, działu i darowizny z daty M. [...] października 1930 r., dotyczącego czynności pomiędzy T. G., synem D., jego przyszłą żoną, A. Ś., J. (J.) G. (po mężu S.) i M. (M.) G. (po mężu T.). Ponadto dołączono: - kopię dekretu dziedzictwa Sądu Powiatowego w M. z dnia [...] września 1916 r., przyznającego spadek po D. G.; - kopię dekretu dziedzictwa Sądu Powiatowego w M. z dnia [...] września 1924 r. przyznającego spadek po A. S. W ocenie Sądu I instancji wszystkie te dokumenty jednoznacznie potwierdzają twierdzenie Starosty N., że objęte ww. Lwh nieruchomości nie były własnością T. G. syna T. (a zatem poprzednika M. G.), lecz własnością bądź współwłasnością T. G. syna D. Skarżący nie jest następcą prawnym właściciela nieruchomości objętych Lwh: [...] gm. kat. M., których dotyczyła decyzja SKO z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia [...] września 2008 r. To, że decyzje te dotyczyły ww. nieruchomości wynika jasno z uzasadnienia tych decyzji, które są jej istotnym elementem. Z opisanych wyżej względów Sąd I instancji podzielił stanowisko Kolegium, że decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia [...] września 2008 r. obarczone są kwalifikowaną wadą prawną, wymienioną w art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. Odnosząc się do zarzutów M. G. Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem sporu nie jest bycie przez niego następcą prawnym T. G., syna T. G. i T. z H. G. (co poświadcza m.in. dokument znajdujący się w zespole nr [...] - Księgi i akta gruntowe sądów w M. z lat 1890-1939), lecz fakt, że nieruchomości objęte jego wnioskiem z dnia 27 lutego 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej były własnością nie jego ojca, ale innej osoby - T. G., syna D. i M.. Do wspomnianego wniosku skarżący dołączył bowiem odpisy Lwh o numerach [...]. To wskazanie określiło granice wniosku, odnosząc go do wspomnianych nieruchomości i w tym zakresie przedmiotowym wydane zostały decyzje Kolegium z 2008 r. Skarżący nie przedstawił dowodów, z których wynikałoby, że w rozumieniu art. 28 k.p.a. posiada interes prawny w sprawie, zakończonej decyzją z dnia [...] września 2008 r. W konkluzji Sąd uznał, że na podstawie zgromadzonych dowodów Kolegium prawidłowo stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...] września 2008 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2008 r. Decyzja ta dotyczyła bowiem stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] listopada 1954 r. w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości ziemskich położonych w obrębie M., stanowiących w dacie przejęcia własność T. G., a szczegółowo określonych w uzasadnieniu decyzji Kolegium jako nieruchomości wymienione w orzeczeniu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. i objęte Lwh: [...]. Nie było zatem podstaw do uznania M. G. za stronę postępowania w przedmiocie objętym ww. decyzją. Postępowanie zakończone decyzją Kolegium z [...] czerwca 2008 r. oraz utrzymane decyzją z [...] września 2008 r. nie obejmowało bowiem nieruchomości objętych Lwh [...], które zostały wskazane dopiero we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, lecz Lwh nr: [...]. Wskazanie innych nieruchomości może być potencjalnym przedmiotem nowego postępowania o stwierdzenie nieważności (w wypadku złożenia takiego wniosku), nie może jednak prowadzić do zmiany przedmiotu postępowania będącego przedmiotem skargi. W kontrolowanym postępowaniu organ nie rozstrzygał kwestii dotyczących ważności Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] listopada 1954 r. w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości ziemskich położonych w obrębie M., stanowiących w dacie przejęcia własność T. G., ojca skarżącego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł M. G. wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez uznanie, iż zachodzą przesłanki do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa ponieważ akt administracyjny został skierowany do osoby niebędącej stroną w sprawie, w sytuacji gdy zgodnie z art. 28 K.p.a. skarżący M. G. posiadał z całą pewnością przymiot strony w tym postępowaniu, jego interesu prawnego dotyczyło postępowanie i żądał w związku z powyższym czynności organu ze względu na swój interes prawny. 2. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 w zw. z art. 28 K.p.a., poprzez błędne uznanie, iż postępowanie objęte decyzją SKO w N., nie dotyczyło interesu prawnego i obowiązku skarżącego, co spowodowało nieuprawnione nieuznanie go za stronę prowadzonego postępowania; 3. art. 75, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez pominięcie dowodów istotnych dla wyjaśnienia sprawy a potwierdzających własność T. G. w dacie przejęcia na własność Państwa tj. kartę przesiedleńczą nr [...] z [...].07.1947 r., protokół spisany dnia 12 lipca 1947 r. w kancelarii sołtysa gromady M. w sprawie kwalifikacji zabudowań gromady M. gminy T., powiatu N. przez Gromadzką Podkomisję Reformy Rolnej, "v/ pozycji 4 zapisano dom nr 5 G. T., wniosek Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. Zarząd Rolnictwa z [...] listopada 1954 r. do Sądu Powiatowego Wydział Ksiąg Wieczystych w N., lwh nr [...] , w której wskazana jest nieruchomość, w tym las, oświadczenie poświadczone notarialnie świadka A. H. powołanej w charakterze świadka w sprawie z powództwa M. G. rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w N., sygn. akt [...] i niezebranie oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, do czego jest zobowiązany. 4. art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 2 i 3 K.p.a. polegające w szczególności na: a) niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości ziemskich położonych w obrębie M., stanowiącyęh w dacie przejęcia własność T. G., b) niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy w szczególności niewzięciu pod uwagę faktu, że w zespole nr [...] Księgi i akta gruntowe sądów w M. z lat 1890-1939 pod l.hip. [...] znajduje się dokument stanowiący podstawę wpisu prawa własności na rzecz T. G. w lwh [...] gminy katastralnej M. tj. dekret dziedzictwa po T. z H. G. z daty M. dnia [...] maja 1919r., sygn. [...], z którego wynika, że T. G. był synem T. G. i T. z H. G. (sygn. [...]), c) brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez dowolne przyjęcie, że wnioskodawca M. G. wskazał zupełnie inną osobę jako jego ojca - poprzednika prawnego, będącego właścicielem nieruchomości, wskazanych w odpisach dołączonych do akt sprawy Lwh nr [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że nie zostało udowodnione, by postępowanie dotyczyło nieruchomości, które nie należały do ojca wnioskodawcy T. G. syna T. i T. Z kolei zaś skarżący od samego początku dokumentował pochodzenie nieruchomości jego poprzednika prawnego i na każdym etapie kilkunastoletniego postępowania dostarczał dowody potwierdzające tę okoliczność i udostępniane przez organy z archiwów państwowych. Postępowanie nie dotyczyło nieruchomości objętych lwh [...], a nieruchomości objętych lwh [...], co wynikało z całości dowodów zgromadzonych w postępowaniu. Lwh były tylko jednym z nich i zostały w sposób błędny wskazane, ale z winy organów administracji publicznej i ich przedstawicieli, którzy przekazali wnioskodawcy błędne dokumenty, a zwracał się przecież o te , które dotyczyły nieruchomości ziemskich ojca T. G.. Organy wprowadziły w błąd wnioskodawcę. W ocenie skarżącego sąd dowolnie przyjął, że nieruchomości, które wskazał we wniosku nie należały do jego poprzednika prawnego. T. G. syn T. i T. był właścicielem nieruchomości objętych wnioskiem wszczynającym postępowanie o stwierdzenie nieważności. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została złożona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna. Wbrew jej zarzutom Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w decyzjach z dnia [...] czerwca 2015r i [...] sierpnia 2015r., działając w postępowaniu nadzwyczajnym w sposób prawidłowy przyjęło, iż granice postępowania wyznaczone zostały we wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia 27 lutego 2006r. Słusznie sąd I instancji wskazał na konieczność odczytania granic tego żądania w powiązaniu z dołączonymi do wniosku odpisami z księgi gruntowej Lwh nr [...], co ograniczyło przedmiot badania wyłącznie do objętych nimi nieruchomości. Na tak zakreślone granice sprawy wskazywała również treść pełnomocnictwa, jakie M. G. udzielił J. G. w dniu 17.10.2000r., a które załączono do wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia 27 lutego 2006r. Wbrew stanowisku skarżącego kasacyjnie nieruchomości objęte księgą gruntową nr Lwh [...] nie zostały wskazane w piśmie z dnia 27 lutego 2006r. , które zapoczątkowało sprawę o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].11.1954r. Granice sprawy o nieważność tej decyzji w sposób tożsamy zostały również nakreślone w decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...].06.2008r. oraz z dnia [...].09.2008r. Także postanowienie o sprostowaniu wydane przez ten sam organ w dniu [...] grudnia 2010 r. wskazywało na decyzję odnoszącą się do nieruchomości ujętych w księdze gruntowej pod pozycją Lwh [...]. Wobec skierowania żądania o stwierdzenie nieważności jedynie do części decyzji z 1954r. nie można było zgodzić się ze stanowiskiem, że badaniem objąć należało także pozostałą, nie kwestionowaną we wniosku o stwierdzenie nieważności część decyzji. Zwrócenia uwagi wymaga, że decyzja z dnia [...] listopada 1954r. obejmowała kilkaset nieruchomości, które były przedmiotem własności także innych osób. W odniesieniu do nich skarżący nie wskazał na istnienie interesu prawnego, który pozwoliłby kwestionować poprawność rozstrzygnięcia z 1954r. Oznaczało to konieczność przyjęcia braku przymiotu strony skarżącego w tym względzie. A zatem skoro decyzja została skierowana do osoby nie mogącej być stroną słusznym było stwierdzenie jej nieważności w oparciu o przesłankę z art. 156§ 1 pkt.4 kpa. Zaprezentowane stanowisko znalazło również aprobatę w orzecznictwie. I tak np. w wyroku NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., II OSK 674/07, LEX nr 467518, wskazano, że w przypadku gdy jako stronę oznaczono podmiot, który nie był i nie może być stroną postępowania, albowiem postępowanie nie dotyczyło jego interesu prawnego lub obowiązku, to decyzja kształtująca jego prawa bądź obowiązki jest obarczona wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 4 kpa. Z tego też względu skarga kasacyjna jako niezasadna podlegała oddaleniu na zasadzie art. 184 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.