I OSK 1850/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku "D." sp. z o.o. w W. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej "D." sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 807/22 w sprawie ze skargi "D." sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 2 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "D." sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na złożenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie konstytucyjności art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 1491), dalej: ustawa nowelizująca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Analiza powyższego przepisu wskazuje, że warunkiem jego zastosowania jest stwierdzenie przez sąd takiego związku pomiędzy sprawami, że wynik już toczącego się postępowania przed jednym z wymienionych w przepisie organów będzie miał charakter prejudycjalny w stosunku do sprawy sądowoadministracyjnej. W rozpoznawanej sprawie takim postępowaniem jest toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich postępowanie w sprawie o sygn. K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Jak wynika ze złożonego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku zastrzeżenia Rzecznika budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie niektórych postępowań pozostających w toku. Zarzuty postawione w skardze kasacyjnej bezpośrednio odnoszą się do zagadnienia objętego wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich, a ich rozpoznanie wymaga ustosunkowania się przez Naczelny Sąd Administracyjny do kwestii zgodności rozwiązań ustawowych z Konstytucją. Pomiędzy rozpoznawaną sprawą a postępowaniem przed Trybunałem zachodzi zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego związek, o którym mowa w zacytowanym na wstępie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Zauważyć przy tym należy, że przeciwko zawieszeniu postępowania w rozpoznawanej sprawie nie przemawia zasada sprawiedliwego i jawnego rozpoznawania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wynikająca z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W odpowiedziach na skargę kasacyjną Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie ani pełnomocnik organu nie sprzeciwili się zawieszeniu postępowania, a pełnomocnik uczestnika postępowania nie ustosunkował się do złożonej skargi kasacyjnej i zawartego w niej wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w postanowieniu.