I OSK 1840/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 200/20 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 200/20 oddalił skargę J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J.G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 25 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącej poinformował o śmierci J.G. W dniu 13 kwietnia 2022 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że skarżąca zmarła w dniu [...] marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej zwanej "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zgodnie z treścią art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r., poz. 2268 ze zm.), osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Z treści tego przepisu wynika, że umieszczenie osoby w domu pomocy społecznej jest świadczeniem niepieniężnym z pomocy społecznej o charakterze zindywidualizowanym, ściśle związanym z osobą świadczeniobiorcy (odnoszącym się tylko i wyłącznie do osoby, która wymaga umieszczenia w domu pomocy społecznej). Jego celem jest otoczenie całodobową opieką osoby, która tego wymaga. Nie ulega zatem wątpliwości, że wynik niniejszego postępowania sądowego dotyczy wyłącznie interesu prawnego skarżącej. W rozpoznawanej sprawie uprawnienie do świadczenia w formie umieszczenia w domu pomocy społecznej na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej przysługuje wyłącznie skarżącej. Wynik toczącego się postępowania kasacyjnego nie dotyczy bowiem interesu prawnego innych osób. Skarżąca zmarła w dniu [...] marca 2022 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy skrócony odpis aktu zgonu. W związku z tym, że przedmiot postępowania w niniejszej sprawie odnosi się do praw ściśle związanych z osobą zmarłej skarżącej, a nie ma innych osób, których interesu prawnego mógłby dotyczyć wynik tego postępowania, podlega ono umorzeniu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.