I OSK 1838/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 550/22 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 22 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z 13 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 22 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. K.. W dniu 6 listopada 2023 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu J. K., z którego wynika, że skarżący kasacyjnie zmarł 1 września 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpoznawanej sprawie przedmiot postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków związanych z osobą zmarłego J.K.. Celem wnioskowanego przez stronę zasiłku pielęgnacyjnego jest bowiem udzielenie pomocy osobie, która rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w sytuacji konieczności sprawowania opieki nad inną osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności, łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Tym samym uprawnienie do ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, wywołane złożonym przez skarżącego w niniejszej sprawie wnioskiem, nie podlega dziedziczeniu i nie dotyczy interesu prawnego innych osób. W tym stanie rzeczy postępowanie kasacyjne należało umorzyć, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. art. 193 p.p.s.a.