I OSK 1719/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant: asystent sędziego Łukasz Sielanko po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. N. i W. N. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 853/15 w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. oddalić wniosek W. N.; 2. umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem P. N.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2018 r. w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 853/15 w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, oddalił skargę kasacyjną. Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem został doręczony w dniu 20 września 2018 r. pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie, uczestniczce postępowania W. N. oraz Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Łodzi. Pismem z dnia 2 października 2018 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 października 2018 r., P. N. i W. N. wnieśli o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16. W ocenie wnioskodawców Sąd ten nie orzekł o całości skargi w związku z: 1. pominięciem rozpoznania podstawy skargi kasacyjnej, a rozwiniętej i uzasadnionej w piśmie procesowym z dnia 29 maja 2018 r. w punktach: 1 ppkt a i b; 3; 4; 5; 2. dokonaniem nieprecyzyjnego i niezrozumiałego wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku, które jest w istocie sprzeczne z przywołanym przez Sąd art. 177 § 1 p.p.s.a. na str. 9 uzasadnienia wyroku, dotyczącym oddalenia na podstawie tego przepisu zarzutu podstawy skargi kasacyjnej stanowiącym o naruszeniu przez organy art. 175 ust. 1 w zw. z art. 174 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z pkt 3.3. Noty Interpretacyjnej, jak i art. 4 pkt 16 ustawy o gospodarce nieruchomościami jako złożonego za późno. W uzasadnieniu ww. wniosku wnioskodawcy podali, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 czerwca 2018 r. wydanym w niniejszej sprawie sygn. akt I OSK 1719/16 nie orzekł w kwestii najistotniejszego dla sprawy zarzutu dotyczącego wadliwego operatu szacunkowego stanowiącego podstawę skargi kasacyjnej, w którym biegły przyjął do porównania działki nieadekwatne pod względem powierzchni i przeznaczenia. W uzasadnieniu wyroku nie orzekł co do istoty skargi, w szczególności co do zarzutu błędnie przyjętych w operacie szacunkowym działek, które w żaden sposób nie są porównywalne pod względem powierzchni do działek wycenianych na potrzeby ustalenia opłaty adiacenckiej. Tym samym niewątpliwie Naczelny Sąd Administracyjny rażąco naruszył przepisy wynikające nie tylko z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale i Konstytucji RP oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Wnioskodawcy wskazali, że Naczelny Sąd Administracyjny winien w uzupełnieniu wyroku wyjaśnić i uzasadnić, czy dopuszczalne i prawidłowe było użycie dla porównania działek zawartych w tabeli na str. 34 operatu szacunkowego, gdzie przedział przyjętych powierzchni działek wynosi od 1656 m² do 6898 m² w przypadku, gdy dwie z trzech wycenianych działek dla potrzeb ustalenia opłaty adiacenckiej o nr 146/2; 147/10 mają powierzchnię wynoszącą zaledwie 162 m² oraz 58 m² . Dla prawidłowego uzupełnienia wyroku Sąd powinien zapoznać się z przyjętymi w operacie działkami do porównania i odnieść się do poniższych różnic. Ponadto Sąd, nie przyjmując i nie rozpoznając skargi na podstawie złożonego na rozprawie zarzutu skarżącego jako spóźnionego, powołał się na art. 177 § 1 p.p.s.a., który, jak wynika z jego brzmienia, odnosi się wyłącznie do trybu wniesienia skargi kasacyjnej. Wnioskodawcy podnieśli, że Sąd użył własnej i niewłaściwej interpretacji tego przepisu, działając rozszerzająco i prawotwórczo, bowiem z ww. przepisu prawa w żaden sposób nie wynika, że skarżący nie może uzupełniać już złożonej w terminie skargi kasacyjnej o kolejny zarzut jako uzupełniający podstawę tej skargi, która została złożona w terminie zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. Pismem z dnia "25 lutego 2018 r.", nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 lutego 2019 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 4 marca 2019 r., skarżący P. N. cofnął wniosek z dnia 2 października 2018 r. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek W. N. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16 nie jest zasadny. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. (§ 1). Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. (§ 1a). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. (§ 3). Przepis ten na podstawie art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia, tj. rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi kasacyjnej lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w wyroku (postanowieniu), a którego sąd nie zamieścił (np. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania). Podkreślić należy, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11, z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt IOZ 634/14, z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 676/11, z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. II FSK 2066/09 dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wniosku złożonym w niniejszej sprawie W. N. domagała się uzupełnienia uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku z dnia 27 czerwca 2018 r. w sposób podany w tymże wniosku z dnia 2 października 2018 r. Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej orzeka w sposób, o jakim mowa w art. 184 p.p.s.a., to jest oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu lub w sposób o jakim mowa w art. 185 § 1 p.p.s.a., to jest - w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie innemu sądowi lub w sposób o jakim mowa w art. 188 p.p.s.a., to jest - w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, uchylając zaskarżone orzeczenie, rozpoznaje skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona lub na podstawie art. 189 p.p.s.a. – jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie. Ponadto na podstawie art. 186 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną uchyla wyrok także w części niezaskarżonej, jeżeli zachodzi nieważność postępowania. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Stąd też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ww. wyrok zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Ponadto, jak wspomniano, postępowanie rektyfikacyjne określone w art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie orzeczenia, a nie jego uzasadnienia. Stąd też wniosek W. N. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku nie mógł zostać uwzględniony, w związku z czym podlegał on oddaleniu wobec braku przesłanek z art. 184 p.p.s.a. do jego uwzględnienia, co orzeczono w punkcie 1 postanowienia na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. Natomiast postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego kasacyjnie P. N. z dnia 2 października 2018 r. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 1719/16 podlegało umorzeniu, skoro pismem z dnia "25 lutego 2018 r." skarżący ten cofnął swój wniosek o uzupełnienie ww. wyroku. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z 63 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.