I OSK 1692/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. M. o wstrzymanie wykonania postanowienia Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej H. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 187/17 odrzucającego skargę H. M. na postanowienie Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...].

Postanowieniem z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 187/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. M. na postanowienie Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz skierowania na badania psychologiczne. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia, H. M. złożyła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r. Powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej: "ppsa"). Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a więc akty zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Starosty K. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] takiego przymiotu wykonalności nie posiada, bowiem dotyczy ono kwestii proceduralnej, tj. wznowienia postępowania administracyjnego, a zatem nie wywołuje określonych skutków materialnoprawnych. Nie wymaga ono żadach działań ze strony skarżącego, gdyż nie nakłada na niego ani nakazu bądź zakazu konkretnego zachowania. Mając zatem na uwadze, że tego typu rozstrzygnięcie nie jest aktem administracyjnym podlegającym wykonaniu, nie ma potrzeby wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 ppsa, bowiem nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez to postanowienie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji postanowienia.