I OSK 167/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 851/16 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 851/16 oddalił skargę J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł J.G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. W toku postępowania Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał wiadomość, że skarżący kasacyjnie zmarł. Informacja ta została następnie potwierdzona odpisem skróconego aktu zgonu nadesłanym przez Urząd Stanu Cywilnego w [...], z którego wynika, że strona zmarła w dniu 2 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Jak wynika z akt sprawy, skarżący kasacyjnie domagał się przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów związanych z leczeniem. Z akt postępowania wynika również, że zmarły prowadził samodzielne gospodarstwo domowe. Wobec powyższego należy uznać, że uprawnienie do świadczenia w formie zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) było związane wyłącznie z osobą zmarłego. Jego żądanie dotyczyło bowiem uzyskania świadczeń na zaspokojenie własnych potrzeb o charakterze osobistym. W tej sytuacji, wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie zasiłku celowego, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.