I OSK 1479/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 2196/14 w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.

Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 1479/15, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny składowi siedmiu sędziów pytania prawnego (w sprawie o sygn. akt I OSK 1825/15, postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r.) o następującej treści: “Czy złożenie wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty przez osobę uprawnioną w terminie określonym art. 5 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) skutkuje wszczęciem postępowania administracyjnego również w stosunku do wszystkich pozostałych uprawnionych w rozumieniu art. 3 tej ustawy, czy też jedynie w stosunku do wnioskodawcy?". W uzasadnieiu postanowienia z dnia 9 maja 2017 r., o zawieszeniu postępowania wskazano, że rozstrzygnięcie przedstawionego składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy, gdyż dotyczy ono złożonego wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty za pozostawione poza obecnymi granicami RP. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. zawiesił postępowanie. W dniu 9 października 2017 r., Naczelny Sąd Administracyjny w powiększonym składzie podjął uchwałę o sygn. akt I OPS 3/17 o następuącej treści: “Złożenie wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty przez osobę uprawnioną w terminie określonym art. 5 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm. - obecnie: Dz.U. z 2016 r. poz. 2042 ze zm.) skutkuje wszczęciem postępowania administracyjnego również w stosunku do wszystkich pozostałych uprawnionych w rozumieniu art. 3 tej ustawy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. W niniejszej sprawie, w związku z podjęciem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 3/17, wyjaśnione zostało zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, które może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z uwagi zaś na to, że wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne od dnia ich wydania, co odnosi się także do uchwał, zaistniała przesłanka do podjęcia zawieszonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.